Texts

Abstractiva notitia, qua perfecte cognoscitur essentia divina, non est perfecte communicabilis alicui creaturae: quia simpliciter est impossibilis. libro 1, in prologo, quaestione 3, articulo 1

Accidentia aliqua impossibile est esse sine subiecto. libro 4, distinctione 12, quaestione 1, articulo 1

Accidentia panis, et vini in sacramento altaris omnia sunt sine subiecto primo, quamvis non omnia sint sine subiecto proximo. libro 4, distinctione 12, quaestione 1, articulo 2

Accidens omne simpliciter absolutum potest divina virtute esse sine subiecto. libro 4, distinctione 12, quaestione 1, articulo 1

Accidentibus separatis in sacramento existentibus convenit realis actio et passio. libro 4, distinctione 12, quaestione 1, articulo 3 et 4

Accidentia illa separate alterantur realiter, et quandoque corrumpuntur. libro 4, distinctione 12, quaestione 2, articulo 1

Accidentibus huiusmodi separatis corruptis, ex eis generator vera substantia. libro 4, distinctione 2, quaestione 2, articulo 2

Accidentia illa separata vere franguntur, et dividuntur. libro 4, distinctione 12, quaestione 2, articulo 3

Accidentibus sacramenti liquor infusus commiscetur, et desinit esse sacramentum sub illis accidentibus vini, quae penetrantur totaliter per alienum liquorem infusum huiusmodi accidentibus, libro quarto, distinctione 12, quaestione 2, articulo 4

Actio Dei transiens differt realiter a sua actione immanente. libro 2, distinctione 37, articulo 1

Actio transiens est subiective in patiente, et non in agente. libro 2, distinctione 37, articulo 2

Actus unus, et idem non potest simul esse bonus, et malus. libro 2, distinctione 40, articulo 1

Actus hominis quandoque est indifferens. ibidem.

Actus infidelium non est semper peccatum. libro secundo, distinctione 42, articulo 3

Actus interior, et exterior quandoque sunt unum peccatum, quandoque duo, libro 2, distinctione 42, articulo 1

Actus peccati quantum ad suam entitatem positivam dependet a Deo in genere causae efficientis. libro secundo, distinctione 37, articulo 3

Adoptio, quid sit, et quot, vel quae requirantur ad eam. libro 3, distinctione 9 et 10, articulo 3

Adoptio facit cognationem legalem, et quandoque impedit matrimonium. libro 4, distinctione 41 et 42, articulo 4

Agentia secunda cooperantur agenti primo in productione rerum naturalium, naturaliter productarum. libro secundo, distinctione 19, articulo 3

Amor productus invenitur in divinis. libro primo, distinctione 32, articulo 1

Angelus est in loco diffinitive. libro 1, distinctione 37, articulo 2

Angelus movetur de loco ad locum. ibidem.

Angelus non est compositus ex materia et forma. libro 2, distinctione 3, quaestione 1, articulo 2

Angelus est compositus ex esse, et essentia. libro secundo, distinctione 3, quaestione 1, articulo 2

Angelus est compositus ex genere, et differentia. libro secundo, distinctione 3, quaestione 1, articulo 3

Angeli omnes ab invicem differunt specie. libro secundo, distinctione 3, quaestione 2, articulo 2

Angeli plures per potentiam Dei possunt esse in eadem specie. ibidem

Angelorum est certum numerus, quamvis huiusmodi numerus lateat viatores. ibidem, articulo 3

Angelorum cognitio fit per species ipsis concreatas. libro 2, distinctione 3, quaestione 2, articulo 4

Angeli non fuerunt creati perfecte beati. libro secundo, distinctione 4, articulo 1

Angeli non fuerunt create cum gratia gratum faciente. libro 2, distinctione 4, articulo 2

Angelorum meritum, et eorum praemium quodammodo fuerunt in eodem instanti. libro 2, distinctione 4 et 5, articulo 4

Angelus non potuit peccare in primo instanti suae creationis. libro 2, distinctione 6, articulo 2

Angelus potest esse in eodem corpore cum anima rationali. libro 2, distinctione 7, articulo 1

Angelus non potest illabi animae rationali, libro secundo, distinctione 7, articulo 2

Angelus potest cognoscere nostras cogitationes, quantum ad terminorum significationem. ibidem, articulo 2

Angelus aliquo modo cognoscit futura. libro secundo, distinctione 7, articulo 3

Angelus quomodo cognoscit per speciem, ibidem.

Angelus non potest immediate movere corpus motu ad formam. libro 2, distinctione 8, articulo 1

Angelus potest immediate movere corpus motu ad ubi. libro 2, distinctione 8, articulo 1

Angelus non habet aliquam virtutem motivam praeter intellectum, et voluntatem, ibidem.[15]

Angelus non movet immediate per essentiam suam corpus extrinsecum. libro 2, distinctione 8, articulo 1

Angelus immediatius movet per voluntatem, quam per intellectum. libro secundo, distinctione 8, articulo primo.

Angelus mediante phantasmate potest rationem hominis immutare. libro secundo, distinctione 8, articulo tertio.

Angelus potest immutare appetitum hominis. libro secundo, distinctione octava, articulo quarto.

Angelorum ordines et hierarchiae, qualiter distinguantur. libro secundo, distinctione nona, articulo primo.

Ad Angelorum ordines assumuntur homines. libro secundo, distinctione nona, articulo secundo.

Angeli superiores illuminant inferiores. libro secundo, distinctione nona, articulo tertio.

Angelorum omnis illuminatio potest dici locutio, sed non econverso. libro 2, distinctione 9, articulo quarto.

Angeli mittuntur ad homines. libro 2, distinctione 10, articulo 1

Angelus potest loqui homini, ad quem mittitur. libro secundo, distinctione 10, articulo 2

Angeli depuntantura a deo ad custodiam hominum. libro 2, distinctione 10 et 11, articulo tertio.

Anima rationalis non est extensa extensione corporis. libro 1, distinctione 8, quaestione 2, articulo primo.

Anima rationali sola excepta, omnis alia forma corporis est extensa. libro 1, distinctione 8, quaestione 2, articulo 2

Anima rationalis est tota in qualibet parte corporis, quod informat, libro primo, distinctione 8, quaestione 2, articulo tertio.

Anima rationalis non est composita ex materia, et forma, libro 2, distinctione 17, articulo primo.

Anima rationalis multiplicatur secundum multiplicationem hominum. libro 2, distinctione 17, articulo 2

Anima rationalis est forma substantialis hominis. libro 2, distinctione 17, articulo tertio.

Anima non producitur ante productionem corporis humani. libro 2, distinctione 17, articulo quarto.

Anima rationalis solum producitur per creationem. libro secundo, distinctione 19, articulo secundo.

Animae rationales quantum ad suas essentias, et proprietates naturales immediate fundatas in essentia animae sunt aequales. libro 2, distinctione 32, articulo 2

Animae rationales possunt dici inaequales quantum ad sua esse, et quantum ad suas proprietates, seu potentias fundatas in organo corporali. libro secundo, distinctione 32, articulo 2

Anima rationalis non est persona, cum secundum se non habeat esse incommunicabile. libro 3, distinctione 21 et 22, articulo 3

Anima separata cognoscit omnia naturaliter cognoscibilia, nisi per accidens impediatur. libro 4, distinctione 50, quaestione 1, articulo 1

Articuli fidei sunt principia theologiae viatoris. libro 1, in prologo, quaestione 2, articulo 2

Assumptio naturae creatae de absoluta dei potentia posset immediate terminari ad naturam divinam, sicut nunc terminatur ad personam divinam. libro 3, distinctione 5, articulo 2

Attributum quid sit, et qualiter attributa in divinis distinguantur. libro 1, distinctione 6, quaestione 1, articulo 2, 3 et quarto.

Aversio a bono incommutabili, et conversio ad bonum commutabile non sunt duo peccata, sed tantum unum. libro 2, distinctione 42, articulo 2

Aversio ab incommutabili bono non est in veniali peccato. libro 2, distinctione 42, articulo 2

Baptismus Ioannnis non conferebat gratiam ex opere operato. libro 4, distinctione 2, quaestione 2, articulo 1

Baptismus Ioannis potuit conferre gratiam ex opere operantis. libro 4, distinctione 2, quaestione 2, articulo 1

Baptismus Ioannis potest dici sacramentum. libro quarto, distinctione secunda, quaestione 2, articulo tertio

Baptismi diffinitio et eius forma, atque materia. libro quarto, distinctione tertia, articulo primo.

In forma baptismi quaedam verba sunt de necessitate baptismi, et quaedam sunt de necessitate ipsius baptizantis. libro quarto, distinctione 3, articulo secundo.

Baptismus impeditur ex mutatione aliquorum verborum. libro quarto, distinctione tertia, articulo tertio.

Baptismi materia suis proprietatibus aliquo modo exprimit effectus gratiae baptismalis. libro 4, distinctione 3, articulo 4

In Baptismo aliquid est sacramentum, et aliquid est res sacramenti. libro 4, distinctione 4, articulo primo.

Baptismi impedimenta. libro 4, distinctione 4, articulo 3

Baptismus est triplex, fluminis, flaminis, et sanguinis. libro 4, distinctione 4, articulo 4

Baptismo flaminis, et sanguinis potest puer baptizari in utero matris. libro 4, distinctione 6, articulo 4

Baptizans vere confert sacramentum, non obstante quacunque sua malitia, vel ligatione, dummodo utatur debita forma, et materia, ac intendat, quod intendit ecclesia. libro 4, distinctione 5, articulo 1

In aliquibus casibus homo non debet accipere baptismum a tali ministro, quem cognoscit esse malum. libro 4, distinctione 5, articulo 1, inquisitione prima.

Baptizatus baptismo Ioannis tenetur baptizare baptismo Christi. libro 4, distinctione 2, quaestione 2, articulo quarto.

Parvuli baptizati baptismo Christi recipiunt sacramentum, et rem sacramenti: et idem tenendum est de adultis, si non ponunt obicem. libro 4, distinctione 4, articulo 2

Baptizatus baptismo fluminis, ponens obicem, recipit sacramentum, sed non rem sacramenti. libro 4, distinctione 4, articulo 3

Baptizatus baptismo sanguinis, vel flaminis recipit rem sacramenti, quamvis non recipiat sacramentum. libro quarto, distinctione 4, articulo 4

Baptizatus a malo ministro recipit sacramentum, et rem sacramenti, nisi ponat obicem. libro 4, distinctione 5, articulo 1

Baptizatus baptismo flaminis, quantum in se, tenetur recipere baptismum fluminis. libro 4, distinctione 4, articulo 4

Beati nude vident essentiam Dei. libro 3, distinctione 14, articulo 2

Beati non vident omnia, quae relucent in essentia divina. libro 3, distinctione 24, articulo 3

Beati nude vident divinam essentiam, non mediante specie intelligibili. libro 4, distinctione 49, quaestione 2, articulo 2

Beati non vident omnes aequaliter divinam essentiam. libro 4, distinctione 49, quaestione 2, articulo 2

Beatus nullus videt omnia in divina essentia relucentia. libro 4, distinctione 49, quaestione 2, articulo 4

Beatitudo duplex est scilicet formalis et finalis. libro 4, distinctione 49, quaestione tertia, articulo primo.

Beatitudo principaliter consistit in actu voluntatis, et ex consequenti in actu intellectus, libro quarto, distinctione 49, quaestione tertia, articulo secundo.

Beatitudinem appetit naturaliter, et necessario omnis homo, qui recte considerat, quid importatur nomine beatitudinis. libro 4, distinctione 49, quaestione 3, articulo 3

Beatitudo animarum post resumptionem suorum corporum erit maior, non solum extensive, verum etiam intensive. libro 4, distinctione 49, quaestione 3, articulo 4, in prima parte articuli.

Beatae sunt animae sanctorum et clare vident essentiam Dei ante diem iudicii. Ibidem ponitur opinio, quam tractavit Ioannes Papa. libro 4, distinctione 49, quaestione 3, articulo 4, in secunda parte articuli.

Beatorum corpora post resurrectionem erunt lucidiora sole. libro 4, distinctione 49, quaestione 1, articulo primo.

Corpus informatum per animam beatam videtur a viatore, quando animae beatae placet, sicut sibi placet, puta, sub proprio colore, vel sub suae glorificationis claritate. libro 4, distinctione 49, [16] quaestione prima, articulo 1, in solutione primi argumenti.

Beatorum corpora habebunt dotes claritatis, impassibilitatis, agilitatis et subtilitatis. libro 4, distinctione 49, per totum.

Beatorum corpora non moventur in instanti ab animabus beatis. libro quarto, distinctione 49, quaestione 1, articulo tertio.

Bonitas actus attenditur in ordine ad finem. libro secundo, distinctione 38, articulo tertio.

Bonitas actus exterioris auget meritum boni actus interioris. libro secundo, distinctione 40, articulo secundo.

Capitalia vicia sunt septem. libro 2, distinctione 42, articulo 4

Character est quaedam entitas indelebilis. libro 4, distinctione sexta, articulo primo.

Character est quaedam entitas absoluta. libro 4, distinctione 6, articulo 1

Character baptismi reducitur ad primam speciem qualitatis. libro quarto, distinctione sexta, articulo primo.

Character ordinis et confirmationis reducitur ad secundam speciem qualitatis. libro quarto, distinctione 6, articulo 1

Character vere confertur in sacramento confirmationis. libro quarto, distinctione septima, articulo secundo.

Character baptismalis est subiective in essentia animae hominis baptizati. libro quarto, distinctione 6, articulo 2

Character confirmationis est subiective in voluntate hominis confirmati. libro quarto, distinctione 7, articulo 2

Character ordinis est subiective in intellectu hominis ordinati. libro quarto, distinctione septima, articulo 2

Character istorum quilibet inest sub subiecto indelibiliter. libro quarto, distinctione 7, articulo 2

Characteris baptismalis effectus, et utilitas. libro quarto, distinctione 6, articulo 1, inquisitione prima, argumento primo.

Caritas est habitus creatus, licet etiam quandoque dicatur Spiritus Sanctus. libro 1, distinctione 17, quaestione 1, articulo primo.

Caritas et gratia sunt duo habitus realiter distinctione 17, quaestione prima, articulo quarto.

Caritas potest augeri in infinitum. libro 1, distinctione 17, quaestione 2, articulo 3

Caritas non potest minui actione agentis creati. libro 1, distinctione 17, quaestione secunda, articulo quarto.

Caritas est excellentissima virtutum. libro 3, distinctione 27, articulo 1

Caritatem nos habere non possumus per certitudinem scire. libro primo, distinctione 17, quaestione prima, articulo 2

Caritatem habens non potest mereri absque spirituali motione Spiritus Sancti. libro primo, distinctione 17, quaestione prima, articulo 3

Caritatem habens potest eam perdere, si fomes peccati in ipso non est ligatus, vel extirpatus: si autem est ligatus, vel extirpatus, tunc non potest eam perdere. libro 3, distinctione 31, articulo primo.

Caritatis modus libro tertio, distinctione 27, articulo 2

Qui ex Caritate sunt diligendi. libro tertio, distinctione 27 et 28, articulo tertio, et quarto.

Caritatis gradus, et ordo. libro tertio, distinctione 29, articulo 1

Causa dicitur multipliciter. libro 4, distinctione 2, quaestione 1, articulo 2

Causae nomen non admittitur in divinis respectu productionis ad intra, quamvis ad intra admittatur nomen principii et ad extra tam nomen principii, quam nomen causae. libro primo, distinctione 28 et 29, articulo 2

Caelum empyreum, caelum christallinum, caelum stellarum, caeli planetarum. libro 2, distinctione 2, quaestione 2, per totum.

Caelum est compositum ex materia et forma. libro secundo, distinctione 12, articulo tertio.

Caeli materia non differt essentialiter a materia istorum inferiorum. libro secundo, distinctione 12, articulo 4

Caeli motus est sibi aliquo modo naturalis. libro secundo, distinctione 14, articulo primo.

Caeli motus cessabit in iudicio extremo. libro quarto, distinctione 48, articulo quarto.

Caelum naturaliter posset in ista inferiora agere, etiam si non moveretur. libro secundo, distinctione 14, articulo 2

Caelum directe non potest agere in liberum arbitrium. libro secundo, distinctione 14, articulo tertio.

Caelum empyreum habet influentiam in ista inferiora. libro secundo, distinctione 14, articulo quarto.

Caeli motor non est forma caeli. libro 2, distinctione 14, articulo 1

Christus habuit solum unum esse subsistentiae. libro tertio, distinctione prima, quaestione 1, articulo 3

Christus incarnatus non fuisset, si homo non peccasset. libro tertio, distinctione prima, quaestione 1, articulo quarto.

Christus non est filius adoptivus Dei, sed naturalis. libro 3, distinctione nona et decima, articulo tertio.

Christus secundum quod est homo, fuit ab aeterno praedestinatus. libro tertio, distinctione nona et decima, articulo 4

Christus est creatura, haec propositio non est simpliciter concedenda: sed haec, filius dei est creatura, est simpliciter neganda. libro tertio, distinctione 11, articulo secundo et tertio.

Christus non potuit peccare, etiam secundum quod homo. libro tertio, distinctione 12, articulo secundo.

Christus secundum quod homo, ab instanti suae conceptionis nude essentiam Dei vidit. libro 3, distinctione 14, articulo 1

Christus clarius videt essentiam Dei, quam angeli. libro tertio, distinctione 14, articulo secundo.

Christus videndo essentiam Dei, videt omnia facta et fienda: sed anima sua non videt omnia fieri possibilia. liber tertio, distinctione 14, articulo tertio.

Christus habuit cognitionem rerum in proprio genere per habitus infusos, ac etiam per habitus acquisitos. libro tertio, distinctione 14, articulo 4

Christus assumpsit dotes glorificationis quandocunque voluit. libro tertio, distinctione 15 et 16, articulo quarto.

Christus habuit duas voluntates, divinam scilicet, et humanam. libro tertio, distinctione 17, articulo primo.

Christus in primo instanti conceptionis suae potuit mereri. libro tertio, distinctione 17 et 18, articulo tertio.

Christus in triduo mortis non fuit verus homo. libro 3, distinctione 21 et 22, articulo 3

Christus descendens ad inferna liberavit animas de purgatorio. libro tertio, distinctione 21 et 22, articulo 4

Christus in coena ultima corpus et sanguinem suum sumpsit. libro 4, distinctione 11, quaestione 2, articulo quarto.

Christi caro in utero virginis non fuit prius duratione organizata, quam fuerit a filio Dei assumpta. libro 3, distinctione 2, articulo 4

Christi conceptio fuit simpliciter supernaturalis, et secundum quid naturalis. libro tertio, distinctione 4, articulo primo.

Christi Pater non dicitur proprie ipse Spiritus Sanctus. libro tertio, distinctione quarta, articulo quarto.

Christi supposita non sunt plura: sed unum tantum. libro tertio, distinctione sexta, articulo secundo.

Christi nativitates sunt plures: et similiter filiationes. libro tertio, distinctione 8, articulo 1 et secundo.

Christi humana natura non dicitur proprie nata. libro 3, distinctione 8, articulo 4

Christi gratia habitualis est creata: et similiter genera unionis passive accepta est creata. libro tertio, distinctione 13, articulo 1

Christi gratia est gratiae plenitudo. libro 3, distinctione 13, articulo 2

Christi gratia non est simpliciter, et absolute infinita, quamvis respective dici possit infinita. libro 3, distinctione 13, articulo 3

Christi gratia est sibi aliquo modo naturalis. libro tertio, distinctione 13, articulo quarto.

Christi passio fuit acerbissima. libro 3, distinctione 15, articulo 1

Christi anima in eadem potentia simul habuit gaudium et dolorem. libro tertio, distinctione 15, articulo secundo.

Christi passio fuit aliquo modo naturalis, et aliquo modo supernaturalis. libro tertio, distinctione 15 et 16, articulo 3.

Christi voluntas nunquam dissensit a voluntate divina. libro tertio, distinctione 17, articulo secundo.[17]

Christi passio delet peccata dispositive. libro 3, distinctione 19, articulo 1

Christi passio est sufficiens ad liberandum ab omni poena. libro 3, distinctione 19, articulo 2

Christi passione sumus convenientissime liberati: licet alius modus fuerit possibilis. libro 3, distinctione 19 et 20, articulo 3 et 4

Christi corpus et anima nunquam fuerunt separata a deitate. libro 3, distinctione 21, articulo 1

Christi corpus nunquam fuisset incineratum, dato, quod non fuisset a morte resuscitatum. libro 3, distinctione 21, articulo 2

Christi corpus non continetur sub speciebus panis realiter, loquendo de continentia locali, quamvis contineatur realiter, loquendo de continentia locali, quamvis contineatur realiter, loquendo de continentia * presentiali. libro 4, distinctione 10, quaestione 2, articulo 1

Christi corpus est totum sub tota hostia, et totum sub qualibet parte hostiae tam divisae, quam continue acceptae. libro 4, distinctione 10, quaestione 2, articulo 3

Christi corpus movetur ad motum hostiae non causaliter: sed concomitanter. libro 4, distinctione 10, quaestione 2, articulo 4

Christi corpus debet consecrari de pane triticeo et azimo. libro 4, distinctione 11, quaestione 2, articulo 1

Christi sanguis non potest consecrari nisi de naturali vino vitis: et aqua debet apponi non de necessitate consecrationis, sed de statuto ecclesiae. libro 4, distinctione 11, quaestione 2, articulo 1

Christi corpus et sanguis veritas datur populo sub sola specie panis. libro 4, distinctione 11, quaestione 2, articulo 3

Christi corpus non dividitur divisione hostiae consecratae. libro 4, distinctione 12, quaestione 2, articulo 3

Circuncisio tria requirebat. libro 4, distinctione 1, quaestione 3, articulo 1

Circuncisione purgabantur homines veteris legis ab originali peccato: et circuncisis Deus contulit gratiam. libro 4, distinctione 1, quaestione 3, articulo 2 et 3

Circuncisionis efficacia fuit immediate post baptismum Christi mortua: sed praecepto Christi de baptismo suscipiendo sufficienter divulgato: tunc non solum fuit mortua: sed etiam incepit esse mortifera. libro 4, distinctione 1, quaestione 3, articulo quarto.

Circunstantiae peccatorum sunt triplices. libro 4, distinctione 16, articulo 2

Circunstantiae peccatorum sunt quatuordecim, quas tangit Tullius. libro 4, distinctione 16, articulo 1

Claves ecclesiae, quid sint, et quot sint. libro 4, distinctione 18, articulo 1

Claves ecclesiae, ad quid valeant. libro 4, distinctione 18, articulo 2 et 3

Claves ecclesiae, quantum ad forum conscientiae solis sacerdotibus possunt convenire: quia ipsi soli in foro conscientiae possunt claudere et aperire. libro 4, distinctione 19, articulo 1

Claves ecclesiae, quantum ad forum exterioris iudicii possunt convenire non solum sacerdotibus sed etiam aliis. libro quarto, distinctione 19, articulo primo.

Claves ecclesiae, prout earum potestas spectat ad forum conscientiae non possunt tolli ab eo, qui habet eas, quamvis earum usus, et executio suspendi possit a praelato superiori. libro quarto, distinctione 19, articulo tertio.

Claves prout spectant ad forum contentiosum non solum possunt quantum ad executionem suspendi: sed etiam quantum ad essentiam possunt tolli. libro 4, distinctione 19, articulo tertio.

Confessio peccatoris mentalis respectu ipsius Dei fuit de lege naturae. libro quarto, distinctione 17, quaestione 2, articulo 2

Confessio cerimonialis fuit de lege Moysi. libro quarto, distinctione 17, quaestione 2, articulo secundo.

Confessio vocalis est de lege evangelica. libro 4, distinctione 17, quaestione secunda, articulo secundo.

Confessio debet fieri proprio sacerdoti intelligendo per proprium sacerdotem non solum illum, qui habet iurisdictionem ordinariam sicut est papa: episcopus et sacerdos parochialis: sed etiam illum, qui ab aliquo istorum iurisdictionem delegatam. libro 4, distinctione 17, quaestione 2, articulo 3

Ad confessionem faciendam ad minus semel in anno tenetur ex iuris precepto quilibet homo, qui est capax rationis. libro quarto, distinctione 17, quaestione 2, articulo quarto.

Confiteri omnia peccata mortalia, de quibus confitens potest habere memoriam est de necessitate salutis. libro quarto, distinctione 17, quaestione seconda, articulo primo.

Confessio generalis ad quid valeat. libro 4, distinctione 21, articulo 2

In confessione audita quandoque potest sacerdos revelare sine periculo, et quandoque non sine periculo gravissimo. libro quarto, distinctione 21, articulo primo.

Confirmationis sacramento confertur gratia ipsi confirmato. libro quarto, distinctione septima, articulo primo.

Conferre confirmationis sacramentum de iure communi spectat tantummodo ad episcopos. libro 4, distinctione 7, articulo 3

Confirmationis sacramentum recipere est quandoque de necessitate salutis. libro quarto, distinctione 7, articulo quarto.

Coniux tenetur reddere debitum coniugi exigenti. libro quarto, distinctione 32, articulo primo.

Consanguinitas, quid sit, et qualiter matrimonium impedit. libro quarto, distinctione 39 et 40, articulo tertio et quarto.

Conscientia quid sit: et unde dicatur. libro 2, distinctione 39, articulo 4

Contra conscientiam facere semper est peccatum: etiam si sit erronea. libro secundo, distinctione 39, articulo quarto.

Contritionis diffinitio. libro quarto, distinctione 17, quaestione 1, articulo 1

Qualis contritio et dolor de peccatis sufficiat ad salutem. libro quarto, distinctione 17, quaestione 1, articulo tertio.

Conversio cuiuslibet creaturae potest virtute divina fieri in quamlibet creaturam. libro quarto, distinctione 11, quaestione 1, articulo 1

Conversio panis in corpus Christi fit subito, et non successive. libro quarto, distinctione 11, quaestione prima, articulo tertio.

Creatura non fuit aliquid ab aeterno extra Deum. libro secondo, distinctione 18, articulo primo.

Creatio est aliquid reale se tenens ex parte creaturae. libro secundo, distinctione decimanona, articulo primo.

Creatio est aliquo modo ipsum esse rei creatae. libro secundo, distinctione decimanona, articulo primo.

Damnati usque ad diem iudicii possunt videre gloriam beatorum. libro quarto, distinctione 50, quaestione 1, articulo quarto.

Damnatorum corpora patiuntur maximam poenam ab igne infernali: et tamen non corrumpuntur. libro quarto, distinctione quadragesimaquarta, articulo tertio.

Damnatus in voluntate per actuale Dei odium potest de absoluta Dei potentia esse beatus in intellectu per claram Dei visionem. libro quarto, distinctione 50, quaestione secunda, articulo tertio et quarto, conclusione prima.

Damnati hominis voluntas actualiter odiens Deum potest de absoluta Dei potentia tantam habere delectationem, quanta est delectatio beatae fruitionis. libro quarto, distinctione 50, quaestione 2, articulo 3 et quarto, conclusione secunda.

Damnati hominis naturam de absoluta Dei potentia, ipsa manente damnata, potest Deus de absoluta sua potentia assumere ad unitatem divini suppositi. libro quarto, distinctione 50, quaestione 2, articulo tertio et quarto, conclusione tertia.

Daemones aliquo modo cognoscunt futura, ac cordium occulta. libro secundo, distinctione 7, articulo secundo et tertio.

Daemones possunt illudere sensus hominum. libro secundo, distinctione 8, articulo secundo.

Daemonibus divinantibus non est credendum. libro secundo, distinctione septima, articulo quarto.

Deus est unus tantum: quia nec possunt esse plures dii numero: nec specie, nec genere, nec analogia. libro 1, distinctione 2, articulo 1, 2, 3 et 4

Deum esse apud sapientes est per se notum. libro primo, distinctione tertia, quaestione prima, articulo tertio.

[18]

Deus cognoscitur per vestigium in creaturis. libro 1, distinctione 3, quaestione 1, articulo quarto.

Deus est omnino simplex carens omni compositione substantiali, accidentali et modali. libro 1, distinctione 8, quaestione 1, articulo 1, 2, et 3

Deus non est in aliquo genere. libro 1, distinctione 8, quaestione 1, articulo 1

Deus est multipliciter nominabilis. libro 1, distinctione 22, articulo 2

Deus cognoscit omnia particularia cunctarum creaturarum, et eius cognitio terminatur ad creaturas, tanquam ad quaedam obiecta secundaria. libro 1, distinctione 35, articulo 2, 3 et 4

Deus est in omni loco. libro 1, distinctione 37, articulo 1

Deus cognoscit futura contingentia. libro 1, distinctione 38, articulo 2

Deus cognoscit infinita. libro 1, distinctione 38 et 39, articulo 3

Deus facit aliqua quodammodo de necessitate iustitiae. libro 1, distinctione 42 et 43, articulo 4

Deus potest partes universi facere meliores. libro 1, distinctione 44, articulo 1

Deus potest in infinitum qualibet creatura data, semper producere meliorem, sive perfectiorem. ibidem, articulo 2

Deus potest totum universum facere melius. ibidem, articulo 3

Deus potest facere aliud universum isto universo manente. ibidem, articulo 4

Deus non vult fieri malum culpae. libro 1, distinctione 45 et 46, articulo 3

Deus vult fieri malum paenae. libro 1, distinctione 46, eodem

Deus non potest aliquid velle de novo, quod non voluit ab aeterno. libro 1, distinctione 47, articulo 1

Deus potest praecipere, quod tamen non vult illum facere, cui praecipit. ibidem, articulo 2

Deus est causa efficiens omnium creaturarum. libro 2, distinctione 1, quaestione 1, articulo 2

Deus potest aliquid de nihilo producere. ibidem, articulo 3

Deus est causa efficiens etiam secundum intentionem Aristotelis. Ibidem, articulo 4

Deus produxit mundum libere per intellectum, et voluntatem. libro 2, distinctione 1, quaestione 2, articulo 3

Deus potest producere effectum infinitum magnitudine, et multitudine. ibidem, articulo 4

Deus potest de parvo corpore facere magnum absque rarefactione, et sine novae materiae additione. libro 2, distinctione 18, articulo quarto

Deus non potest talem creaturam producere, quae per naturam sit impeccabilis. libro 2, distinctione 21, 22 et 23, articulo 4

Deus potest mediante gratia, creaturam facere impeccabilem. ibidem

Deus est homo, Deus factus est homo, istae propositiones sunt verae. libro 3, distinctione 6 et 7, articulo 3 et 4

Deus potest naturam rationalem assumere absque hoc, quod huiusmodi natura fruatur Deo. libro 3, distinctione 2, articulo 2

Deus potest substantiam humanam separare ab omni accidente: et sic separatam assumere ad unitatem divinae personae. libro 3, distinctione 5, articulo 1

Deus non potest peccare, nec potest esse per se causa alicuius peccati. libro 3, distinctione 12, articulo 1

Deus diligit omnem creaturam. libro 3, distinctione 32, articulo 4

Deus potest esse terminus assumptionis creaturae ad ipsum: quamvis non possit esse terminus conversionis creaturae in ipsum. libro 4, distinctione 11, quaestione 1, articulo 2

Deus potest claram visionem suae essentiae causare in intellectu creato absque lumine gloriae. libro 4, distinctione 49, quaestione 2, articulo 1

Deus non est subiectum in theologia viatoris sub ratione entis infiniti. libro 4, distinctione 50, quaestione 2, cap. 3 a fine.

Dei potentia est solummodo active, et nullo modo passiva. libro 1, distinctione 42, articulo 1

Dei potentia est realiter tantummodo una. libro 1, distinctione 42, articulo 2

Dei potentia est infinitae virtutis in vigore. libro 1, distinctione 42 et 43, articulo 3

In Deo non est potentia aliqua differens ab intellectu et voluntate. libro 2, distinctione 8, articulo 1

Dei scientia est causa rerum. libro 1, distinctione 38, articulo 1

Divina essentia nec generat, nec generatur, nec spirat, nec spiratur. libro 1, distinctione 5, articulo 1 et 2

Divina essentia est formalis terminus generationis et spirationis divinae. libro 1, distinctione 5, articulo 3

Divinarum personarum una est in altera. libro 1, distinctione 19, per totum.

Divina persona tantummodo differt ratione a divina essentia. libro 1, distinctione 34, conclusione 3

Divinae personae realiter differunt inter se. libro 1, distinctione 2, quaestione 2, articulo 1

Divinarum personarum realem distinctionem non possumus probare necessaria ratione. libro 1, distinctione 2, quaestione 2, articulo 2

Divinarum personarum Trinitatem esse compossibilem cum essentiae unitate, non potest demonstrari. libro 1, distinctione 2, quaestione 2, articulo 4

Divinae productiones aliquo modo differunt numero et aliquo modo specie. libro 1, distinctione 12 et 13, articulo 3

Divina paternitas constituit, ut proprietas; et distinguit ut relatio est. libro 1, distinctione 27, articulo 3

Divina voluntas est immediata causa rerum creatarum. libro 1, distinctione 45, articulo 2

Divina voluntati tenemur conformare nostram voluntatem. libro 1, distinctione 47 et 48, articulo 3

Divinis rebus non debemus uti, sed solum frui. libro 1, distinctione 1, quaestione 4, articulo 3

Divina virtute contraria simul possunt esse in eodem subiecto. libro 3, distinctio 15, articulo 2

Divina virtute idem corpus potest simul esse in diversis locis. libro 4, distinctione 10, quaestione 1, articulo 1

In divinis sunt quatuor relationes reales; quae tamen non sunt quatuor res. libro 1, distinctione 27, articulo 1 et 2

In divinis hoc nomen persona proprie est admittendum. libro 1, distinctione 23, articulo 2

In divinis paternitas, et generare non differunt nisi ratione. libro 1, distinctione 27, articulo 3

In divinis persona Patris non constituitur innascibilitate, nec generativitate. libro 1, distinctione 28, articulo 1

In divinis potentia generandi quantum ad principale suum significatum dicit rem absolutam: sed ratione sui consignificati concernit relationem originis. libro 2, distinctione 7, articulo 1

Dilectione supernaturali tenemur Deum super omnia diligere. libro 3, distinctione 29, articulo 2

Dilectione naturali plus debemus diligere Deum, quam nos ipsos. ibidem.

Diligendi sunt amici et inimici. libro 3, distinctione 29 et 30, articulo 3

Divortium legitimorum coniugum potest fieri causa fornicationis. libro 4, distinctione 35, articulo 1

Divortium septem casibus impeditur, licet interveniat adulterium. ibidem.

Divortium non debet fieri, nisi iudicio ecclesiae. ibidem.

Divortio facto, neuter coniugum, vivente altero, potest de novo matrimonium contrahere. libro 4, distinctione 35, articulo 1

Divortio facto, coniuges possunt reuniri ad petitionem coniugis innocentis. ibidem, articulo 2

Dominandi potestas secundum se considerata, est a Deo. libro 2, distinctione 43 et 44, articulo 4

Dominium fuisset aliquo modo, etiam dato, quod homo non peccasset. ibidem.

Donum dicitur notionaliter in divinis. libro primo, distinctione 18, articulo 1

Dona Spiritus Sancti, quae sint, et qui effectus eorum. libro 3, distinctione 34, articulo 1 et 2 [19]

Dona distinguuntur inter se, et a virtutibus. libro 3, distictione 34, articulo 2

Dona Spiritus Sancti respiciunt vitam contemplativam, magis quam vitam activam. libro 3, distinctione 34 et 35, articulo 3

Dona Spiritus Sancti sunt connexa, ac etiam virtutes. libro 3, distinctione 36, articulo 1, 2 et 3

Dotes corporis glorificati. libro 4, distinctione 49, quaestione 1 per totum.

Elementorum formae non manent incorruptae in re mixta. libro 2, distinctione 15, articulo 2

Episcopus haereticus, vel etiam excommunicatus potest conferre sacramentum ordinis, licet graviter peccet ipsum conferendo. libro 4, distinctione 25, articulo 2

Error quandoque impedit matrimonium. libro 4, distinctione 29 et 30, articulo 3

Esse subsistentiae in Christo fuit tantum unum. libro 3, distinctione 1, quaestione 1, articulo 3

Esse dicitur multis modis. ibidem.

Eucharistiae sacramentum fuit institutum in ultima caena Christi. libro 4, distinctione 8, articulo 1

Eucharistiam sumens debet esse ieiunus non solum ieiunio ecclesiae, sed etiam ieiunio naturae: excipiuntur tamen aliquae personae. libro 4, distinctione 6, articulo 3

Eucharistiae sacramentum est unum, licet distincte consecretur corpus et sanguis Christi. libro 4, distinctione 8, in solutione argumenti principalis.

Eucharistiam sumens, si fuerit in peccato mortali, tunc vere sumit corpus Christi sacramentaliter, licet non spiritualiter. libro 4, distinctione 9, articulo 1

Eucharistiam sumens in mortali peccato sine contritione, mortaliter peccat. libro 4, distinctione 9, articulo 2

Eucharistiam quandoque licitum est sumere sine confessione mortalis peccati, dum sumens sit sufficienter contritus. libro 4, distinctione 9, articulo 3

Eucharistiam debet sacerdos denegare subdito in aliquibus casibus. libro 4, distinctione 9, articulo 4

Eucharistia non debet dari laicis in loco interdicto, nisi causa infirmitatis; possunt tamen admitti ad audiendum divinum officium quater in anno. ibidem.

Eucharistiae fructus, et utilitates. libro 4, distinctione 12, quaestione 3, articulo 1 et 2

Eucharistia frequenter recipere expedit aliquibus hominibus, aliquibus non. libro 4, distinctione 12, quaestione 3, articulo 3

Eucharistiam tenetur homo qui habet annos discretionis recipere semel in anno. libro 4, distinctione 12, quaestione 3, articulo 4

In Eucharistiae sacramento quantitas corporis Christi est modo indivisibili; quia est sibi mediante substantia. libro 4, distinctione 10, quaestione 2, articulo 1

Sub Eucharistiae sacramento principaliter est corpus Christi: concomitanter autem ibi est anima Christi, quantitas, ac cetera accidentia cum tota deitate. libro 4, distinctione 10, quaestione 2, articulo 2

In Eucharistiae sacramento substantia panis convertitur in corpus Christi, et substantia vini in sanguinem. libro 4, distinctione 11, quaestione 1, articulo 2

Corpus Christi, in quod fit huiusmodi conversion, non dicit rem compositam ex materia, et forma substantiali, nec dicit materiam et animam intellectivam, prout virtualiter continet gradum formae corporeitatis, nec dicit solam materiam, nec solam quantitatem; sed dicit materiam cum quodam modo quantitativo. libro 4, distinctione 13, articulo 1

Aequalitas in creaturis est relatio realis, sed non in divinis. libro 1, distinctione 31, articulo 1 et 2

Aevum quid sit, et quomodo differt a tempore, et quod non est unum aevum omnium eviternorum. libro 2, distinctione 2, quaestione 1, articulo 2, 3 et 4

Exclusiva dictio addita uni relativorum excludit alterum. liber 1, distinctione 21, articulo 2

Excommunicatio est duplex, scilicet maior et minor, et quid sit utraque et ad quem earum absolutio spectet. libro 4, distinctione 19, articulo 4

Excommunicato communicans, quandoque totaliter excusatur a peccato, quandoque peccat venialiter, quandoque mortaliter peccat. Ibidem.

Fidei articulorum certa notitia est communicabilis viatori. libro 1, prologo, quaestione 3, articulo 1

Fides et scientia possunt simul stare in eodem intellectu, respectu eiusdem obiecti. libro 1, prologo, quaestione 3, articulo 2

Fides et scientia Theologiae sunt distincti habitus. libro 2, prologo, quaestione 4, articulo 2

Fidelis servus quandoque tenetur manere sub dominio infidelis principis et quandoque potest ab eo licite recedere. libro 2, distinctione 43 et 44, articulo 4

Fidei obiectum proprium et principale est ipse Deus. Obiectum vero fidei large, sunt omnes articuli fidei cum multis etiam aliis, quae annexa sunt ipsis articulis. Et fidei infuse non potest subesse falsum. libro 3, distinctione 24, articulo 1 et 2

Fidei singuli articuli deputati singulis Apostolis. libro 3, distinctione 24 et 25, articulo 3

Fides manet in patria quantum ad habitum. libro 3, distinctione 31, articulo 3

Filius in divinis aliquo modo generatur de substantia patris. libro 1, distinctione 5, articulo quarto.

Finis Theologiae est Dei dilectio. libro 1, prologo, quaestione 4, articulo 2

Fontes et diluvia de montibus erumpentia quomodo generentur. libro 2, distinctione 20, articulo 4, conclusione prima, in solutione 7, argumenti.

Formae non suscipiunt magis et minus secundum gradus in essentia, sed secundum gradus in esse secundum maiorem et minorem dispositionem subiecti. libro 2, distinctione 17, quaestione 2, articulo 2

Forma secundum nullam sui entitatem distinctam a materia praeest in materia ante generationem rei, cuius est forma. libro 2, distinctione 18, articulo 2

Forma substantialis non est immediatum principium operationis. libro 1, distinctione 3, quaestione 2, articulo 2

Forma requisiti in consecratione corporis et sanguinis Christi. libro 4, distinctione 8, articulo 2

Formae substantiales non sunt plures in homine. libro 4, distinctione 13, articulo 1, ante medium

Fruitionis ordinatae obiectum est solus Deus et quod fruitio est actus voluntatis. libro 1, distinctione 1, quaestione 1, articulo 1 et 2

Fruitionis perfectae actus non potest elici a nuda potentia. libro 1, distinctione 1, quaestione 1 articulo 1

Fruitionis actus potest elici a voluntate suspenso intellectu ab omni cognitione et hoc de absoluta Dei potentia. libro 1, distinctione 2, quaestione 2, articulo 4

Fruitionis actus necessario elicitur a voluntate, appraeprehenso obiecto fruibili sub ratione finis ultimi, qui est quietatiuus omnis desiderii. libro primo, distinctione 2, quaestione 2, articulo 2

Fruibile obiectum sub alia et alia ratione movet voluntatem et intellectum. libro 1, distinctione 2, quaestione 3, articulo 2

Fruitionis actus non potest terminari ad divinam essentiam, nisi terminetur ad divinam personam, nec econverso, nec ad unam personam, nisi terminetur ad alteram. libro 1, distinctione 1, quaestione 3, articulo 2, 3 et 4

Furiosus homo non potest contrahere matrimonium nisi habeat aliqua lucida intervalla. libro 4, distinctione 34, articulo 3

[20]

Generatio proprie invenitur in divinis. libro 2, distinctione 4, articulo 1

Generatio activa est in patre, et generatio passiva est in filio. libro 1, distinctione 4, articulo 2

Generatio passiva et spiratio passiva differunt realiter. libro 1, distinctione 12 et 13, articulo 2

Generationis, et spirationis differentia, ac ceterorum, quae differunt in divinis, aliquo modo assimilatur differentiae numerali, aliquo modo differentiae specificae. libro 1, distinctione 12, articulo 3

Gloriosum corpus cum alio corpore potest simul esse in eodem loco. libro 4, distinctione 49, quaestione 1, articulo 4

Gratia necessario requiritur ad hoc quod actus creaturae rationalis sit meritorius. libro 2, distinctione 4 et 5, articulo 3. Hoc idem probatur libro 1, distinctione 17, quaestione 1, articulo 3

Gratia est habitus a solo Deo creatus in anima. libro 2, distinctione 26, articulo 1

Gratiam se habere nullus certitudinaliter potest cognoscere cognitione naturali. libro 2, distinctione 26, articulo 1

Gratia non est virtus, proprie loquendo de virtute. libro 2, distinctione 26, articulo 2

Gratia carens non potest mereri gratiam de condigno: licet hoc possit de congruo. libro 2, distinctione 26 et 27, articulo 3

Gratia carens, non potest diu se a peccatis praeservare. libro 2, distinctione 28, articulo 1

Gratia carens non potest se suis viribus ad gratiam sufficienter praeparare. libro 2, distinctione 28, articulo 2

Gratia gratum faciens est formaliter expulsiva peccati. libro 3, distinctione 19, articulo 1

Gratia alia est gratum faciens, alia est gratis data. libro 4, distinctione 2, articulo 2

Gratia gratum faciens distinguitur in gratiam sacramentalem et gratiam virtutum, libro 4, distinctione 2, articulo 2

Gratia gratum faciens, quamvis secundum essentiam sit una, tamen multiplex est secundum redundantiam. libro 4, distinctione 2, articulo 2

Gratia gratum faciens data in confirmatione non est alia essentialiter a gratia data in baptismo. libro 4, distinctione 7, articulo 1

Gratia confirmationis est aliquo modo perfectior, quam gratia baptismalis. ibidem.

Gratiae infusio et peccati expulsio fiunt in eodem instanti. libro 4, distinctione 18, articulo 4

Gratiae infusio et culpae expulsio non sunt formaliter una mutatio, sed duae formaliter distinctae. ibidem.

Graeci et Latini clerici existentes in sacris ordinibus non tenentur aequaliter ad votum continentiae. libro 4, distinctione 37, articulo 1

Habilitas ad bonum minuitur per peccatum et nunquam totaliter consumitur, quamdiu homo est in via, quamviscunque multa committat peccata. libro 2, distinctione 34, articulo 3

Habitus est quid absolutum, tamen connotat respectum. libro 3, distinctione 23, articulo 1

Habitus generantur ex actibus. libro 3, distinctione 23, articulo 2

Habitus moralis primus non potest acquiri per unum actum. ibidem.

Habitus speculativus potest acquiri, vel induci per unum actum. ibidem.

Habitibus indigemus ad hoc, ut bene et faciliter operemur. libro tertio, distinctione 23, articulo 3

Habitus nec facit praecise ad substantiam actus, nec facit praecise ad modum actus: sed facit ad substantiam actus modificatam. ibidem.

Homines iuxta gradum suorum meritorum assumuntur ad ordines Angelorum. libro 2, distinctione 9, articulo 2

Homo fuisset corruptibilis, etiam si non peccasset, et nunquam fuisset de facto corruptus, si non peccasset. libro 2, distinctione 20, articulo 3

Ideae sunt in essentia divina distinctae secundum rationem. libro 1, distinctione 36, articulo 1

Idea mali culpae non est in Deo, licet Deus cognoscat huiusmodi malum. libro 2, distinctione 36, articulo 3 et 4

Identitas est relatio secundum rationem. libro 1, distinctione 31, articulo 4

Ignis inferni, quamvis sit corporalis, tamen agit in spiritum damnatum. libro 4, distinctione 44, articulo quarto.

Ignis inferni est in medio terrae. libro 4, distinctione 45, articulo 2

Ignis purgatorius qualis sit et in quo loco. libro 4, distinctione 21, articulo 3

Ignis purgatorius est pars ignis infernalis. libro 4, distinctione 45, articulo 2

Ignis, quo Deus purgabit mundum, praecedet extremum iudicium et durabit usque ad finem iudicii. libro 4, distinctione 47, articulo 4

Ignorantia est triplex et qualiter excuset peccatum. libro 2, distinctione 21 et 22, articulo 3

Imago Dei est in homine, et partes eius differunt a suo fundamento. libro 1, distinctione 3, quaestione 2, articulo 1 et 2

Imago Dei magis reperitur aliquo modo in Angelo, quam in homine; in viro, quam in muliere et in intellectu, quam in voluntate. libro 2, distinctione 16, articulo 2, 3 et 4

Individuationis principium quid sit. libro 2, distinctione 3, quaestione 2, articulo 2

Indulgentia quid valeat, et quomodo extinguat purgatorium. libro 4, distinctione 20, articulo 4

Infinitas est de formali ratione ipsius Dei. libro 1, prologo, quaestione 1, articulo 2

Infirmitas quaedam tenet hominem tribus diebus quasi mortuum. libro 4, distinctione 37 et 38, articulo 4

Ingratitudo quid sit et quantum detestabilis sit. libro 4, distinctione 22, articulo 3

Innascibilitas non constituit personam Patris in divinis. libro 1, distinctione 28 et 29, articulo 1

Impedimenta matrimonii quot sint et quae sint. libro 4, distinctione 34 per totum.

Intellectus agens pertinet aliquo modo ad imaginem. libro 1, distinctione 3, articulo 4

Intellectus agens est potentia realiter distincta ab intellectu possibili. Et intellectus agens abstrahit speciem intelligibilem a phantasmate. libro 2, distinctione 34, articulo 2

Intellectus possibilis intelligit ea, quae sunt extra se per speciem intelligibilem a suo actu intelligendi realiter differentem. libro 4, distinctione 50, quaestione 1, articulo 2

Intellectus possibilis non habet se pure passive respectu actus intelligendi. ibidem.

Intellectus possibilis intelligit particulare per se, sed non primo: universale vero per se et primo. Ut supra, articulo 3

Intentio voluntatis non concurrit ad omnem actum cognitioni. libro 1, prologo, quaestione 3, articulo 1

Interdictum qualiter debeat observari. libro 4, distinctione 9, articulo 4

Intuitiva visio divinae essentiae est communicabilis viatori. libro 1, prologo, quaestione 3, articulo 1

Intuitiva visio divinae essentiae est communicabilis viatori, suspensa manente voluntate ab omni suo actu. ibidem.

Iuramentum non semper est peccatum: quia quandoque est meritorium. Iuramentum vergens in peiorem partem, non est servandum. libro 3, distinctione 39, articulo 1 et 2

Iustitia legalis non convenit ipsi Deo. Iustitia distributiva proprie convenit ipsi Deo. Iustitia commutativa convenit Deo aliquo modo vere, licet improprie. libro 4, distinctione 46, articulo 1

In iudicio extremo Christus erit iudex principalis et Apostoli,

[21]

ac multi alii homines excellenter sancti, erunt iudices assessorii. libro 4, distinctione 47, articulo 1

In iudicio Christus apparebit beatis in forma Deitatis et humanitatis: sed damnatis apparebit solum in forma humanitatis. libro 4, distinctione 48, articulo 1

Iudicii extremi locus erit circa vallem Iosaphat. libro 4, distinctione 48, articulo 2

Iudicii tempus nulla creatura scit determinate, excepta sola anima Christi. libro 4, distinctione 48, articulo 3

Circa iudicium extremum alterabitur caelum privative et positive. libro 4, distinctione 48, articulo 4

Latria quid sit et cui exhibenda. libro 3, distinctione 9, articulo 1

Legis utilitas et necessitas. libro 3, distinctione 37, articulo 1

Lex Mosaica prout fuit moralis prohibuit consensum malae concupiscentiae, etiam prout remansit interius sine exteriori ostensione. libro 3, distinctione 40, articulo 4

Lex Mosaica, ut iudicialis erat, non prohibuit malam concupiscentiam manentem infra animam sine exteriori ostensione. libro 3, distinctione 39 et 40, articulo 4

Libellus repudii qualiter dabatur in veteri lege. libro 4, distinctione 32 et 33, articulo 3

Liberum arbitrium est potentia animae rationalis; et est idem quod voluntas humana. libro 2, distinctione 24, articulo 3

Libertas animae rationalis principaliter consistit in ipsa voluntate. libro 2, distinctione 38, articulo 1

Liber vitae quattuor modis dicitur. Et qui scripti sint in libro vitae. libro 3, distinctione 31, articulo 2

Loca in quibus morantur animae post mortem. libro 4, distinctione 45, articulo 1

Limbus patrum et puerorum est superior pars inferni. libro 4, distinctione 45, articulo 2

Locutio Angelorum qualiter, et per quem modum fiat. libro 2, distinctione 10, articulo 2

Lux in caelestibus et in istis inferioribus non est eiusdem rationis. libro 2, distinctione 13, articulo 1

Lumen est aliquo modo forma realis et aliquo modo intentionalis. libro 2, distinctione 13, articulo 2

Lumen non educitur de potentia medii. libro 2, distinctione 13, articulo 3

Malum a quo causetur. libro 2, distinctione 34, articulo 2

Malum connotative dicit naturam positivam, sed directe et per se non dicit naturam positivam. libro 2, distinctione 34, articulo 2

Malum poenae fieri est bonum. libro 1, distinctione 45 et 46, articulo 4

Malum non potest esse purum. libro 2, distinctione 34, articulo 4

Malum est duplex, scilicet, malum culpae et malum poenae. libro 2, distinctione 35 et 36, articulo 3

Mandatorum Dei sufficientia et mandatorum tabulae. libro 3, distinctione 37, articulo 2

Materia de se non dicit aliquem actum. libro 2, distinctione 12, articulo 1

Materiam impossibile est esse, vel fieri sine omni forma. libro 2, distinctione 12, articulo 2

Materia vere reperitur in corporibus caelestibus. libro 2, distinctione 12, articulo 3

Materia non differt a modo, quem fortitur a quantitate. libro 3, distinctione 6, articulo 1. Idem libro 4, distinctione 13, articulo 1

Matrimonium est verum sacramentum. libro 4, distinctione 26, articulo 1

Matrimonium potest esse verum, quamvis virginitas utriusque coniugum maneat intacta. ibidem

Matrimonium est a Deo principaliter institutum. libro 4, distinctione 26, articulo 2

Matrimonium contrahere quandoque, fuit de necessitate salutis. libro 4, distinctione 26, articulo 3

Matrimonium description, seu diffinitio. libro 4, distinctione 27, articulo 2

Matrimonium non potest esse verum absque consensu voluntatum personarum contrahentium. libro 4, distinctione 27, articulo 2

Matrimonium ratum non contrahitur nisi perverba de praesenti, mutuum consensum personarum contrahentium exprimentia, vel per aliqua signa huiusmodi verbis equipollentia. libro 4, distinctione 27, articulo 2

Matrimonium consummatum peractum carnalis copulae prohibet ingressum religionis absque consensu alterius coniugum. libro 4, distinctione 27, articulo 3

Matrimonium impeditur coactione tali, quae inducit metum potentem cadere in constantem virum. libro 4, distinctione 29, articulo 2

Matrimonium impeditur errore personae et conditionis. libro 4, distinctione 29 et 30, articulo 3

Matrimonium perfectum fuit inter Ioseph et Mariam. libro 4, distinctione 30, articulo 4

Matrimonium Ioseph et Mariae nunquam fuit consummatum. ibidem

Matrimonii sunt tria bona, scilicet fides, proles et sacramentum; et per huiusmodi bona actus carnalis copulae potest sufficienter excusari a peccato. libro 4, distinctione 31, articulo 1 et 2

Matrimonio vero existente, tunc actus carnalis copulae quandoque est meritorius, quandoque fit sine peccato, quandoque cum veniali peccato, quandoque etiam cum mortali peccato. libro 4, distinctione 31, articulo 3 et 4

Matrimonii impedimenta, quae sint et quot sint. libro 4, distinctione 34 per totum

Matrimonium contrahendo masculus debet esse XIIII et foemina XII annorum. libro 4, distinctione 35 et 36, articulo 4

Matrimonium verum potest esse inter duas personas infideles. libro 4, distinctione 39, articulo 1

Matrimonium infidelium non habet impedimentum ultra secundum, vel tertium gradum cognationis. libro 4, distinctione 39 et 40, articulo 4

Memoria proprie invenitur intellectiva parte animae. libro 2, distinctione 39, articulo 2

Mendacium semper est peccatum, licet non sit semper mortale peccatum. libro 3, distinctione 37 et 38, articulo 4

Meritum bonorum hominum secundum statum, in quo nunc sumus, potest esse maius, quam si homines innocentes mansissent in paradiso. libro 2, distinctione 29, articulo 4

Misericordia proprie convenit ipsi Deo. libro 4, distinctione 46, articulo 2

Misericordia et iustitia, ut sunt in Deo, differunt solum ratione seu conceptibiliter. libro 4, distinctione 46, articulo 3

Misericordia et iustitia concurrunt in omni opere Dei, loquendo de opere retributionis. libro 4, distinctione 46, articulo 4

Missio Spiritus Sancti. libro 1, distinctione 15, articulo 1

Missio active convenit cuilibet divinae personae. libro 1, distinctione 15, articulo 3 et 4

Missio passive, scilicet mitti non convenit cuilibet personae divinae. ibidem

Missio visibilis convenit Filio et Spiritui Sancto et non Patri. libro 1, distinctione 16, articulo 1

Missa persona quandoque dicitur minor persona mittente. libro 1, distinctione 16, articulo 2

Mixtum perfectum est compositum aliquo modo ex omnibus quattuor elementis. libro 2, distinctione 25, articulo 2

Motus realiter differt a suo termino. libro 2, distinctione 19, articulo 1

Mundus ab aeterno non fuit, quamvis ab aeterno per Dei potentiam esse potuit. libro 2, distinctione 1, quaestione 2, articulo 1 et 2

Necessitas dicitur multis modis. libro 1, distinctione 6, quaestione 2, articulo 1

Nomina Dei sunt multa. libro 1, distinctione 22, articulo 2

Notio communis non differt in Patre a paternitate, nec in Filio

[22]

a filiatione. libro 1, distinctione 27, articulo 2

Numerus est aliquid reale praeter res numeratas. libro 1, distinctione 24, articulo 3

Numerus proprie dictus non est in divinis. libro 1, distinctione 24, articulo 4

Obiectum adaequatum nostri intellectus. libro 1, prologo, quaestione 3, articulo quarto

Ordo quid sit, et an sit sacramentum. libro 4, distinctione 24, articulo 1

Ordines ecclesiastici sunt septem, in quorum quolibet imprimitur character. libro 4, distinctione 24, articulo 2 et 3

Ordinis sacramentum continet septem dignitates. libro 4, distinctione 24, articulo quarto

Ordinis sacramentum solus potest conferre episcopus de iure communi. libro 4, distinctione 25, articulo 1

De ordinantium inhabilitate et ordinandorum qualitate. ibidem, articulo 2 et 3

Originalis peccati macula de privilegio speciali nunquam tetigit Virginem gloriosam. libro 2, distinctione 30 et 31, articulo 3, conclusione 2. Item libro 3, distinctione 3, articulo 1. Item libro 4, distinctione 18, articulo 4, conclusione 2, ratione prima contra opinionem contrariam.

Opus operans et opus operatum. libro 4, distinctione 45, articulo 3

Paradisus est locus corporalis situs sub circulo aequinoctiali. libro 2, distinctione 20, articulo 4

Passiones animae principales sunt quattuor. libro 3, distinctione 26, articulo 2

Panis convertibilis in corpus Christi debet esse triticeus. libro quarto, distinctione 11, quaestione 2, articulo 1

Pater in divinis generat filium aliquo modo necessitate. libro primo, distinctione 6, quaestione 2, articulo 2

Pater generat filium aliquo modo voluntate. ibidem articulo 3

Pater et filius possunt dici plures spiratores. libro primo, distinctione 12, quaestione 1, articulo 3

Pater diligit se, et nos Spiritu Sancto. libro 1, distinctione 32, articulo 1 et 2

Paternitas in divinis est idem, quod generare. libro primo, distinctione 27, articulo 3

Paternitas in divinis constituit, ut proprietas, et distinguit, ut relatio est, ibidem.

Patris persona non constituitur innascibilitate. libro primo, distinctione 28, articulo 1

Patris persona non constituitur generativitate, ibidem.

Pater et Spiritus Sanctus possent naturam creatam assumere. libro 3, distinctione 1, quaestione 2, articulo 1

Peccatum primum primi hominis non potuit esse veniale. libro 2, distinctione 21, articulo 2

Peccatum unum inclinat peccatorem in alterum. libro 2, distinctione 26, articulo 2

Peccatum originale contrahitur ex conceptionis origine. libro secundo, distinctione 30, articulo 1

Peccatum originale est causa per accidens paenalitatum, quas patimur. ibidem

Peccatum originale proprie potest dici culpa. ibidem,articulo 2

Peccatum originale de lege communi infunditur in omnes universaliter, qui naturaliter concipiuntur. libro 2, distinctione 30 et 31, articulo 3

Peccatum originale non contraxit Virgo gloriosa, ibidem. Item libro 3, distinctione 3, articulo 1

Peccatum originale sine peccato actuali non inducit post mortem poenam sensus: sed solum poenam damni, quae est carentia visionis divinae essentiae, quam poenam patiuntur parvuli absque cruciatum. libro 2, distinctione 32 et 33, articulo 3

Peccatum commissionis necessario consistit in aliquo actu elicito, sed non peccatum omissionis. libro 2, distinctione 35, articulo 2

Peccatum subiective est in voluntate, et non in intellectu. libro 2, distinctione 39, articulo 2

Peccatum omne est voluntarium. libro 2, distinctione 40 et 41, articulo 4

Peccatum in Spiritum Sanctum est aliquo modo irremissibile. libro 2, distinctione 43, articulo 2

Paenitentiae description, libro 4, distinction 14, articulo 1*

Paenitentia est virtus existens subiective in paenitentis voluntate. ibidem, articulo 2

Paenitentia simplex debet iterari, sed non paenitentia sollennis. ibidem, articulo 3

Paenitentia specialis debet esse de talibus circunstantiis, propter quas mutatur genus peccati. libro 4, distinctione 16, articulo 2

Paenitentia non est necessaria de peccatis venialibus. ibidem, articulo 4

Paenitentia in extremo mortis potest esse fructuosa. libro 4, distinctione 20, articulo 1

Paenitentia iniuncta a sacerdote, si est minor, quam debet esse, tunc faciens huiusmodi paenitentiam non absolvitur totaliter a purgatorio. ibidem, articulo 3

Paenitentiae fructus et utilitas. libro 4, distinctione 14, articulo quarto

Paenitentiae partes, ut est sacramentum, sunt contritio, confessio, satisfactio. libro 4, distinctione 16, articulo 1

Paenitentiae impedimenta sunt plura. ibidem, articulo 3

Paenitentiae opera quandoque licitum est unum hominem facere pro alio. libro 4, distinctione 20, articulo 2

Paenitentiae sollennis modus et ordinatio. libro 4, distinctione 14, articulo 3

Persona una in divinis est in alia. libro 1, distinctione 29, articulo 4

Persona est nomen primae intentionis. libro 1, distinctione 23, articulo 1

Persona proprie invenitur in divinis. libro 1, distinctione 23, articulo 2

Persona per se significat absolutum, quamvis in divinis restringendo sit ad aliud relatum. ibidem, articulo 3

Persona de Deo, et creatoris dicitur nec univoce, nec aequivoce, sed analogice. libro 1, distinctione 25, articulo 1, 2 et 3

Personae divinae constituuntur proprietatibus relativis. libro 1, distinctione 26, articulo 3

Persona divina potest assumere naturam creatam. libro 3, distinctione 1, quaestione 1, articulo 1

Persona Filii sola assumpsit naturam humanam terminative. libro 3, distinctione 1, quaestione 2, articulo 2

Personae plures possunt assumere eandem naturam. libro 3, distinctione 1, quaestione 2, articulo 3

Periurium non est maius peccatum, quam homicidum. libro 3, distinctione 39, articulo 3

Potentiae animae differunt ab essentia ipsius animae. libro 2, distinctione 3, quaestione 2, articulo 2

Potentia generandi de principali suo significato dicit quid absolutum in divinis; et non solum est in Patre, sed vere invenitur in Filio et Spiritu Sancto. libro 1, distinctione 7, articulo 1

Potentia generandi compraehenditur sub omnipotentia in divinis. libro 1, distinctione 20, articulo 1

Potestas dimittendi peccata est triplex. libro 4, distinctione 5, articulo 4

Potestas dimittendi peccata absolute non potest competere alicui creaturae. Ibidem

De potentia Dei fieri potest, quod natura rationalis assumatur ad unitatem divini suppositi, et non fruatur eo. libro 3, distinctione 2, articulo 2

Potentiae animae quodammodo corrumpuntur per peccatum. libro 2, distinctione 35, articulo 2

Potentia peccandi est aliquo modo a Deo. libro 2, distinctione 43 et 44, articulo 3

Potestas dominandi secundum se considerata, semper est a Deo. ibidem, articulo 4

Propter quod habitus dicitur practicus. libro 1, prologo, quaestione 4, articulo 2

Praxis non est finis theologiae. ibidem, articulo 2

Praedestinatio quid sit. libro 1, distinctione 40, articulo 2

Praedestinatus quomodo potest non salvari. libro primo, distinctione 40, articulo 3

[23]

Praedestinationis assignatur causa se tenens ex parte creaturae. libro primo, distinctione 41, articulo 2

Praedestinatio potest iuvari praecibus sanctorum. ibidem, articulo 3

Praescriptio confert iurisdictionem alicui ex lapsu temporis in re non sua. libro quarto, distinctione 15, articulo quarto

Primus homo, antequam peccavit, non habuit gratiam gratum facientem, quamvis habuerit gratiam gratis datam. libro secundo, distinctione 28 et 29, articulo 3

Primum principium omnium est unum tantum, puta, ipse Deus. libro secundo, distinctione 1, quaestione 1, articulo 1

Prioritatis sunt septem modi. libro 1, distinctione 9, ante articulum 1

Prius, quomodo invenitur in divinis. ibidem, per totum

Prius et posterius in divinis quomodo sunt. libro primo, distinctione duodecima, articulo 1

Prius quoddam a quibusdam fictum in divinis improbatur. libro tertio, distinctione 1, articulo primo

Processio temporalis convenit Spiritui Sancto. libro 1, distinctione 14, articulo 1

Processio convenit Spiritui Sancto, uno modo tanquam proprium. Alio modo, tanquam appropriatum. ibidem, articulo 2

Processio temporalis Spiritus Sancti proprie non ponit numerum cum eius aeterna processione. ibidem, articulo 3

Processione temporali Spiritus Sancti non solum datur dona Spiritus Sancti, sed etiam ipsemet datur. ibidem, articulo 4

Productio creaturarum necessario praesupponit divinarum personarum productionem. libro 3, distinctione 11, articulo 1

Quantitas substantiae differt realiter a substantia. libro quarto, distinctione 13, articulo 1

Quidditas tota rei materialis non est sola forma. libro tertio, distinctione 21 et 22, articulo 3

Rationes quae fieri possunt contra ea, quae tenet fides Christiana, sunt solubiles libro primo, prologo, quaestione 2, articulo 1

Rationes seminales, quid sint. libro 2, distinctione 18, articulo 2

Reatus peccati manet, cessante actu peccati. libro secundo, distinctione 42, articulo 3

Recidivante poenitente, culpa dimissa quomodo redit. libro quarto, distinctione 22, articulo 1

Redemptionis nostrae convenientissimus modus fuit per passionem Christi. libro 3, distinctione 19 et 20, articulo 3

Relatio, quae est inter Deum et creaturam non est realis ex parte Dei, licet sit realis ex parte ipsius creaturae. libro primo, distinctione 30, articulo 2 et 3

Relatio, qua creatura refertur ad Deum, magis habet rationem originis respect relationis, qua Deus refertur ad creaturam, quam e converso. ibidem, articulo 4

Relatio in divinis differt ab essentia secundum rationem et non realiter. libro primo, distinctione 33, articulo 1

Relatio in divinis non differt realiter a persona divina. ibidem, articulo secundo

Relatio, etiam in creaturis est ens reale, et tamen non differt realiter a suo fundamento. libro 2, distinctione 20, articulo 2

Relatio potest esse terminus per se talis actionis, quae non est productiva, sicut est actio distinctiva, unitiva et ordinativa. libro quarto, distinctione 11, quaestione 1, articulo 1

Relationes divinae sunt in essentia divina, et sunt in personis divinis. libro 1, distinctione 33, articulo 3

Relationes divinae, quamvis non differant a divina essentia: tamen differunt realiter inter se, et realiter personas a se invicem distinguunt. ibidem, articulo 4

Relativum non est de primo intellectu sui correlativi libro primo, distinctione 21, articulo 1

Relativorum unum excluditur, si alteri additur dictio esclusiva. libro 1, distinctione 21, articulo 2

Reprobatio, quid sit. Et utrum reprobates posit salvari. libro 1, distinctione 40, articulo 2 et 4

Reprobationis causa. Et utrum possit impediri precibus Sanctorum. libro 1, distinctione 41, articulo 1 et 4

Restitutio quando et qualiter debeat fieri. libro 4, distinctione 25, articulo 4

Resurrectio mortuorum est possibilis, et quandoque ponetur in esse. libro 4, distinctione 43, articulo 2

Resurrectio mortuorum non potest active fieri virtute creaturae, quamvis ad hoc sufficiat passive virtus creaturae. ibidem, articulo 2

Resurrectio mortuorum non est mutatio naturalis, sed supernaturalis. ibidem

Resurgens a morte est idem numero illi, qui prius fuit, antequam moreretur. ibidem, articulo 3

Ante resurrectionem omnes homines in terra viventes morientur. libro 4, distinctione 43, articulo 4

In resurrectione mortuorum collectio cinerum fiet successive ministerio Angelorum: sed corporum humanorum formatio, dispositio et animarum introductio fiet virtute divina et in instanti. ibidem

Non resurget homine totum, quod quocunque typare fuit de veritate suae corporalis naturae. libro 4, distinctione 44, articulo 1

Resuscitatus miraculose a mortuis, solutes est a vinculo matrimonii, nec habet ius repetendi uxorem, quam prius habuit libro 4, distinctione 37 et 38, articulo 4

Sacerdos dicens verba consecrationis corporis et sanguinis Christi super debita materia cum intentione consecrandi, vere consecrat, non obstante, quod sit suspensus, excommunicatus, interdictus, vel degradatus libro 4, distinctione 13, articulo 2

Sacerdos proprius quantum ad audientiam confessionis potest dici quilibet religiosus privilegiatus a summo Pontifice super audientia confessionis. libro quarto, distinctione 17, quaestione 2, articulo 3

Sacramenti diffinitio libro 4, distinctione 1, quaestione 2, articulo 1

Sacramenta, nec fuerunt necessaria, nec opportuna pro statu innocentiae. ibidem, articulo 2

Sacramenta fuerunt oportuna et quodammodo necessaria post peccatum hominis. ibidem

Sacramenta novae legis consistunt in verbis et rebus. ibidem, articulo 3

Sacramentum circuncisionis tria requirebat. libro quarto, distinctione prima, quaestione 3, articulo 1

Sacramentum circuncisionis tollebat originalem culpam. ibidem, articulo 2

Sacramenta non sunt causa principalis gratiae, nec instrumentalis talis, quae attingit effectum principalis agentis productive. libro 4, distinctione 2, quaestione 1, articulo 1

Sacramenta disponunt hominem ad gratiae receptionem non ex natura rei, sed ex institutione Dei. ibidem

Sacramentis non inhaeret aliqua virtus spiritualis, per quam causent gratiam. libro 4, distinctione 2, quaestione 1, articulo 2

Sacramentis non inhaeret aliqua virtus spiritualis, per quam causent gratiam. Libro 4, distinction 2, quaestione 1, articulo 2. *

Sacramentis non inhaeret aliqua virtus spiritualis, per quam* sint characteris productiva. ibidem

Sacramenta novae legis sunt aliquo modo omnia a Christo instituta. ibidem, articulo 3

Sacramentorum novae legis numerus, et sufficientia. libro 4, distinctione 2, quaestione 1, articulo 4

Sacramenta habent efficaciam ex passione Christi. libro quarto, distinctione 5, articulo 3

Sacramentum confirmationis ordinate sumptum confert gratiam gratum facientem libro 4, distinctione 7, articulo 1

[24]

Sancti cognoscunt preces, quas ad ipsos dirigimus. libro 4, distinctione 45, articulo quarto

Satisfactionis partes principales sunt ieiunium, eleemosina, oratio. libro 4, distinctione 15, articulo 3

Satisfacere pro peccatis non potest homo, qui caret charitate. libro 4, distinctione 15, articulo 1

Scientia a suo fine est denominanda magis, quam ab obiecto. libro 1, prologo, quaestione 4, articulo primo

Simonia quid sit, et qualiter comittatur. libro 4, distinctione 25, articulo 4

Synderesis quid sit, et utrum extingui possit. libro 2, distinctione trigesimanona, articulo 3

Species derivatae a formis contrariis simul esse possunt in eodem subiecto. libro 2, distinctione 13, articulo 4

Speculatio non est finis sacrae theologiae. libro primo, prologo, quaestione 4, articulo secundo

Spes quandoque est passio animae, et sic est subiective in ipsa irascibili; quandoque est virtus theologica, et sic est subiective in ipsa voluntate. libro 3, distinctione 26, articulo 2

Spes manet in aliquibus animabus post hanc vitam. libro tertio, distinctione 26, articulo tertio

Spei fructus et utilitas. libro 3, distinctione 26, articulo quarto

Spes aliquo modo manet in patria. libro tertio, distinctione 31, articulo 3

Spiritus Sanctus procedit per modum voluntatis. libro 1, distinctione 10, articulo secundo

Spiritus Sanctus non procedit a solo Patre. libro primo, distinctione 21, quaestione 1, articulo 1

Spiritus Sanctus procedit a Patre et Filio tanquam ab uno principio. libro primo, distinctione 11, quaestione 1, articulo 2

Spiritus Sanctus non distingueretur a Filio, si non procederet ab eo. libro primo, dinstinctione 11, quaestione 2, articulo secundo

Spiritus Sanctus solus dicitur donum in divinis. libro primo, distinctione18, articulo secundo

Sponsalia quid sint, et qualiter contrahantur. libro quarto, distinctione 17, articulo 4

Subiectum theologiae quid sit, et sub qua ratione. libro 1, prologo, quaestione 1, articulo 1

Substantia rei creatae non potest esse immediatum principium operationis. libro primo, distinctione 3, quaestione 2, articulo 2

Suffragia vivorum qualiter et quando prosint animabus defunctorum. libro 4, distinctione 45, articulo tertio

Suffragiorum quattuor sunt genera, quibus defunctis subvenitur. libro 4, distinctione 45, articulo tertio

Suppositum creatum non potest assumere alienam naturam, licet hoc possit increatum suppositum. libro 3, distinctione 1, quaestione 1, articulo primo

Suppositum creatum non est assumptibile a divino supposito. libro 3, distinctione 1, quaestione 2, articulo 3

Suppositum unum divinum potest assumere simul plures naturas creatas. libro 3, distinctione 1, quaestione 2, articulo quarto

Suppositum divinum potest assumere naturam irrationalem. libro tertio, distinctione 2, articulo primo

Suppositum et natura realiter differunt in creaturis. libro 3, distinctione 6, articulo primo

Suppositum in creaturis super naturam non addit rem, sed modum. libro tertio, distinctione 6, articulo primo

Suppositum divinum potest assumere naturam damnatam ipsa manente damnata. libro quarto, distinctione 50, quaestione 2, articulo 3 et 4, conclusione 3

Temptatio carnis est fortior quam temptatio daemonis. libro 2, distinctione 21, articulo 2

Tempus quid et quomodo differt ab aevo. libro 2, distinctione 2, quaestione 1, articulo secundo et tertio

Tempus duplex est proprium et commune convenit cuilibet motui citra primum motum. libro 4, distinctione 48, articulo 4

Theologia est scientia, non tamen usque quaque proprie dicta. libro primo, prologo, quaestione 2, articulo 1

Theologia est aliquo modo scientia subalterna. libro primo, prologo, quaestione 2, articulo tertio

Theologia proprie dicitur sapientia. libro primo, prologo, quaestione secunda, articulo quarto

Theologia non debet dici speculativa, nec practica, sed affectiva. libro 1, prologo, quaestione 4, articulo 3 et quarto

Theologia finis non est praxis, nec speculatio, sed dilectio. libro 1, prologo, quaestione quarta, articulo 2

Timor Domini dicitur donum Spiritus Sancti. libro tertio, distinctione 34, articulo primo

Totum differt realiter ab omnibus partibus simul sumptis. libro secundo, distinctione 15, articulo quarto

Venialia peccata remittuntur aliquibus hominibus post hanc vitam. libro 4, distinctione 21, articulo 4

Vestigium ducens in cognitionem dei reperitur in creaturis. libro primo, distinctione tertia, quaestione 1, articulo quarto

Vitia capitalia sunt 7. libro 2, distinctione 42, articulo quarto

Vitia mortalia non sunt connexa quamvis conveniant in avertendo ab incommutabili bono. libro tertio, distinctione 36, articulo quarto

Violentum est duplex, scilicet violentum simpliciter et violentum mixtum. libro quarto, distinctione 29, articulo primo

Virgo gloriosa fuit concepta sine originali culpa. libro 3, distinctione tertia, articulo primo

Virginis sanctificatio tam in utero, quam extra uterum. libro 3, distinctione 3, articulo tertio et quarto.

Virgo gloriosa aliquo modo se habuit active in Christi conceptione. libro tertio, distinctione quarta, articulo 2

Virgo gloriosa fuit vera mater Christi. libro 3, distinctione 4, articulo 3

Virginitas in Veteri Testamento fuit minus laudabilis matrimonio, quamvis nunc sit e converso post Evangelii Christi predicationem. libro 4, distinctione 32 et 33, articulo 4

Virginitas est virtus, quamvis non teneat medium in delectationibus. libro quarto, distinctione 32 et 33, articulo quarto

Virtus intellectualis potest acquiri per unum actum in nobis, sed non moralis. libro tertio, distinctione 23, articulo primo

Virtus moralis qualiter generetur in nobis. libro tertio, distinctione 33, articulo primo

Virtus moralis acquisita et infusa eiusdem nominis non est simul in eodem homine. libro 3, distinctione 33, articulo primo

Virtus moralis infusa est in eadem specie cum virtute eiusdem nominis acquisita. libro tertio, distinctione 33, articulo primo

Virtus moralis consistit in medio. libro 3, distinctione 33, articulo 3

Virtutes morales quantum ad substantiam habitus manent in patria. libro tertio, distinctione 33, articulo quarto

Virtutes morales sunt connexae. libro 3, distinctione 36, articulo 2

Virtutum moralium numerus et sufficientia. libro tertio, distinctione 36, articulo primo

Virtutum moralium distinctio. libro 3, distinctione 33, articulo 2

Virtutis diffinitio seu descriptio. libro 4, distinctione 14, articulo primo

Virtutes theologicae sunt connexae, ut virtutes sunt: licet non ut habitus sunt. libro tertio, distinctione 36, articulo 2

Vita contemplativa est excellentior, quam activa. libro 3, distinctione 34 et 35, articulo quarto

Unio corporis Christi cum deitate nunquam fuit soluta. libro tertio, distinctione 21, articulo primo

Unio animae Christi cum deitate nunquam fuit soluta. libro tertio, distinctione 21, articulo primo

Unio, qua natura humana est unita verbo, realiter differt ab assumptione. libro tertio, distinctione 5, articulo quarto

Unctio extrema est verum sacramentum. libro quarto, distinctione 23, articulo primo

[25]

Unitas in divinis, utrum dicatur positive, vel privative. libro 1, distinctione 2, quaestione 2, articulo 3

Universum qualiter se habeat respectu divinae potentiae. libro 1, distinctione 44, per totum

Unum, quod est principium numeri, et unum quod convertitur cum ente, differunt sicut positivum et privativum. libro 1, distinctione 24, articulo 1

Voluntas formaliter convenit ipsi Deo, et voluntas Dei est immediata causa rerum. libro primo, distinctione 45, articulo 1 et 2

Voluntas nostra de necessitate salutis debet se conformare voluntati divinae. libro 1, distinctione 47 et 48, articulo 3

Voluntas nostra non est recta, nisi velimus omne illud quod scimus Deum velle. ibidem, articulo 4

Voluntas potest movere seipsam determinative. libro 2, distinctione 25, articulo 1

Voluntas ex sua libertate potest peccare nullo existente errore in ratione. ibidem, articulo 2

Voluntas non potest cogi ab aliqua creatura. libro secundo, distinctione 25, articulo 3

Voluntas a Deo non potest cogi, quamvis possit allici et immutari. libro 2, distinctione 25, articulo 4

Voluntas eodem actu fertur in finem et in ea, quae sunt ad finem. libro 2, distinctione 38, articulo 2

Voluntas humana est tantum una proprie loquendo de voluntate. libro 3, distinctione 17, articulo 1

Voluntas est nobilior potentia animae rationalis. libro 4, distinctione 49, quaestione 3, articulo 2

Voluntas actualiter odiens Deum potest habere tantam delectationem de absoluta Dei potentia, quanta est delectatio beatae fruitionis. libro quarto, distinctione 50, quaestione 2, articulo 3 et 4, conclusione secunda

Voluntate manente damnata, intellectus potest esse beatus. libro 4, distinctione 50, quaestione 2, articulo 3 et 4

Vovere continentiam non licet uni coniugum sine consensus alterius matrimonio consummato. libro quarto, distinctione 32, articulo 2

Uti, quid sit, et cuius potentiae actus sit. libro primo, distinctione 1, quaestione 4, articulo 1

Uti non debemus Deo, omnibus vero uti possumus, quae sunt citra Deum. libro 1, distinctione 1, quaestione 4, articulo 3 et 4

Uxores plures simul habere nunquam licuit uni viro sine dispensatione Dei libro 4, distinctione 32 et 33, articulo 3

Christus sit benedictus in saecula saeculorum. Amen. FINIS

INSCRIPTIONES

DECISIONUM THOMAE AB ARGENTINA

in primum et secundum librum Sententiarum

Petri Lombardi,

QUIBUS ACCESSIT TABULA QUAESTIONUM,

quae ab aliis quoque Theologis pertractantur. Excerpta a Reuerentia Patri

Magistro Guillhelmo Ferro Veneto Augustiniano.

Quaestio prima prologi. Libro I

De hac

Utrum Deus sub ratione abyssali, vel absoluta subiiciatur in Sacra Scriptura. In hac quaestione sic proceditur. Primo, ponitur conclusio. Secundo, adducuntur opiniones contrariae, cum suis motivis, et ostenditur huiusmodi rationes non concludere. Tertio, confirmatur ipsa conclusio. Quarto, respondetur ad argumenta, quibus ipsa quaestio proponebatur.

Et hoc ordine proceditur ut plurimum in aliis quaestionibus huius operis.

Quaestio secunda prologi.

Utrum Theologia sit scientia? In hac quaestione quatuor sunt videnda. Primo, utrum Theologia sit scientia. Secundo, utrum in tali scientia articuli fidei sint principia. Tertio, utrum ex hoc sequatur, quod sit scientia subalterna. Quarto, utrum proprie dicatur sapientia.

Quaestio tertia prologi.

Utrum certa scientia, et evidens notitia eorum, quae ponit fides catholica, per divinam potentiam possit communicari viatori, infra terminos viae simpliciter permanenti? In ista quaestione quattuor sunt videnda. Primo, id quod quaestio quaerit. Secundo, data tali perfecta notitia sive in via, sive in patria, utrum simul cum ea possit vera fides permanere, hoc est, utrum habitus fidei infusae, et intuitiva notitia patriae simul possint manere. Tertio, utrum fides et opinio sint compossibilia circa idem. Quarto, ad articuli primi intelligentiam declarantur aliqua de nostri intellectus obiecto adaequato, scilicet, quid sit obiectum adaequatum intellectus nostri.

Quaestio quarta prologi.

Utrum Sacrae Scripturae scientia proprie dicatur affectiva?

In ista quaestione quattuor sunt videnda. Primo, a qua scientia proprie sit denominanda. Secundo, dato, quod ex fine: quis sit proprie finis Theologiae. Tertio, videndum est illud, quod quaestio quaerit. Quarto, tollenda sunt quaedam motiva diversarum opinionum, quae veritati tertii articuli videntur obviare.

Distinctio prima, quaestio prima.

Utrum obiectum ordinatae fruitionis possit esse aliquid citra Deum? In ista quaestione quattuor inquiruntur. Primo, respectu cuius obiecti proprie habeat esse fruitio. Secundo, cuius potentiae actus sit fruitio. Tertio, dato, quod voluntatis. Utrum nuda voluntas frui possit beatifice. Quarto, utrum voluntas informata caritate possit esse in actu fruitionis, intellectu manente suspenso ab omni actu cognitionis.

Quaestio secunda

[………]

Utrum secundum ordinem, quem nunc credimus a Deo institutum, obiecto fruibili apprehenso per intellectum, necesse sit ipsam voluntatem frui? In ista quaestione ponuntur quattuor conclusiones. Prima, pro statu viae obiecto fruibili appraehenso per intellectum sub ratione ultimi finis, de necessitate voluntas fruitur eo fruitione viae, non tamen necessitate coactionis: sed necessitate naturalis immutationis. Secunda, licet sic sit per se loquendo, per accidens tamen voluntas potest ab illa necessitate resilire. Tertia, obiecto fruibili clare viso in patria per se loquendo, necesse est voluntatem frui fruitione patriae. Quarta conclusio, nec per se, nec per accidens a tali fruitione voluntas in patria potest se avertere.

Quaestio tertia

[………]

Utrum beatus in obiectum fruibile, sive beatificum tendat sub una tantummodo ratione. [27] * In ista quaestione quatuor sunt videnda. Primo, utrum obiectum fruibile sub una ratione moveat tam intellectum, quam voluntatem ipsius beati. Secundo, dato quod non: videndum est, utrum ipsam voluntatem beatam moveat sub diversa ratione in tantum, quod actus fruitionis possit terminari ad essentiam divinam absque hoc, quod terminetur ad personam. Tertio, utrum possit terminari ad personam absque hoc, quod terminetur ad essentiam. Quarto, utrum possit terminari ad unam personam absque hoc, quod terminetur ad aliam.

Quaestio quarta

[………]

Utrum uti propriae conveniat voluntati? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quid sit uti. Secundo, cuius potentiae sit uti. Tertio, utrum Deo sit utendum. Quarto, utrum omnibus citra Deum sit utendum.

Distinctio II quaestio 1

[………]

Utrum possit demonstrative probari unum tantum deum esse? In ista quaestione ponuntur quattuor conclusiones negativae, ex quibus tandem infertur una affirmativa. Prima conclusio, impossibile est esse plures deos solo numero differentes. Secunda, non possunt esse plures dii specie differentes. Tertia, impossibile est esse plures deos genere differentes. Quarta, impossibile est esse plures deos differentes analogia.

Quaestio secunda

[………]

Utrum trinitas personarum et divinae essentiae summa unitas sint compossibilia? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum sint tres personae in divinis realiter differentes. Secundo, an hoc possimus probare evidenter et scientifice. Tertio, an unitas in divinis cum reali trinitate existens, dicatur positive, vel tantummodo privative. Quarto declaratur illud, quod quaestio quaerit principalis.

Distinctio III, quaestio 1

[………]

Utrum notitia, qua Deus esse cognoscitur, sit humano intellectui naturaliter inferta? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum in via possimus cognoscere deum esse. Secundo, utrum possimus cognoscere, quid est Deus. Tertio, utrum Deum esse sit per se notum. Quarto, quid sit vestigium de quo tractat magister in littera, et qualiter Deus cognoscatur per vestigium.

Quaestio secunda

[………]

Utrum imago trinitatis divinae reperiatur in homine? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, penes quae imago Dei in homine principaliter attendatur. Secundo, quomodo partes imaginis se habeant ad id, in quo fundantur. Tertio, quomodo partes imaginis se habeant ad se mutuo. Quarto ex predictis infertur quoddam corrolarium de intellectu agente.

Distinctio IIII quaestio 1

[………]

Utrum, generatio proprie dicta sit in divinis? Hic quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Secundo, utrum generatio sit in qualibet divina persona. Tertio, utrum haec sit vera, dues non generat. Quarto, utrum haec sit vera, Deus genuit alium deum.

Distinctio V quaestio 1

[………]

Utrum, filius generetur in divinis de substantia Patris. Hic quattuor declarantur. Primo, utrum actus notionales conveniant divinae essentiae active, puta, utrum generare possit vel spirare. Secundo, utrum sibi conveniant passive, puta, utrum divina essentia generetur, vel spiretur. Tertio, utrum divina essentia debeat dici formalis terminus actus notionalis. Quarto, declaratur illud, quod quaeritur in quaestione.

Distinctio VI quaestio 1

[………]

Utrum scientia et voluntas, ac ceterae perfectiones, quae formaliter in deo dicuntur esse, differant inter se formaliter ex natura rei. Hic quattuor declarantur. Primo, quid sit attributum. Secundo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Tertio, dato quod non sint in Deo attributa distincta formaliter ex natura rei, utrum distingui possint per intellectum concipientem divinam essentiam secundum se sine omni comparatione. Quarto, dato, quod non: utrum talium attributorum distinctio secundum rationem per quemcunque intellectum, sive creatum, sive increatum necessario sumatur per comparationem eorum ad creaturas, in quibus realiter distinguuntur.

Quaestio secunda

[………]

Utrum Pater genuerit Filium necessitate, vel voluntate? [28]* In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, ad declarationem terminorum ponuntur duae distinctiones. Secundo, ostenditur, quomodo pater necessitate dicitur generare filium. Tertio, ostenditur, quomodo pater voluntate dicitur generare. Quarto, adducuntur aliqua in contrarium, et subiuguntur solutiones eorum.

Distinctio VII quaestio 1

[………]

Utrum potentia generandi in divinis dicatur notionaliter, sive relative? Hic quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, de quo quaeritur. Secundo, utrum potentia generandi vere et realiter sit in filio. Tertio, dato, quod in filio sit potentia generandi, utrum ex hoc filius possit exire in actum generationis. Quarto, utrum sit eadem potentia, qua Pater gignit et Filius gignitur.

Distinctio VIII quaestio 1

[………]

Utrum in Deo sit aliqua compositio? Hic quattuor declarantur. Primo, utrum in Deo sit compositio substantialis. Secundo, utrum in Deo sit compositio accidentalis. Tertio, utrum in Deo sit compositio modalis. Quarto, contra tres conclusiones ex istis elicitas, adducuntur aliqua, et respondetur ad ea.

Quaestio secunda

[………]

Utrum anima intellectiva sit tota in toto corpore, et tota in qualibet parte corporis? Hic quattuor declarantur. Primo, utrum anima rationalis sit extensa extensione corporis, quod informat. Secundo, dato, quod non: utrum quaelibet forma corporis praeter animam rationalem sit extensa. Tertio, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Quarto, contra veritatem tertiae conclusionis assignabo aliquas instantias, et ipsis respondebo.

Distinctio IX quaestio 1

[………]

Utrum Pater sit prior Filio? Hic quattuor declarantur. Primo, utrum generatio activa sit prior paternitate. Secundo, utrum huiusmodi generatio sit prior processione. Tertio, utrum paternitas sit prior spiratione activa. Quarto, utrum Pater sit prior Filio.

Distinctio X quaestio 1

[………]

Utrum Spiritus Sanctus procedat per modum voluntatis? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum aliqua divina persona proprie dicatur Spiritus Sanctus. Secundo, utrum talis persona procedat per modum voluntatis. Tertio, dato, quod emanet per modum voluntatis, utrum tales personae possent esse plures. Quarto, propter verba beati Augustini videndum est, utrum Spiritus Sanctus proprie dicatur nexus Patris et Filii.

Distinctio XI quaestio 1

[………]

Utrum Spiritus Sanctus producatur a solo Patre? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo declarantur illud, de quo quaeritur. Secundo, dato, quod Pater et Filius producant Spiritum Sanctum, videndum est utrum sint unum principium respectu illius productionis. Tertio, dato, quod sic: videndum est, utrum, hoc non obstante, ipsi possint dici plures spiratores. Quarto, utrum potentia spirativa dicat quid, vel ad aliquid.

Quaestio secunda

[………]

Utrum Spiritus Sanctus distingueretur a Filio si non procederet ab eo? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum haec quaestio sit rationabilis. Secundo, dato, quod sic: tenetur de hac quaestione pars negative, et probatur ipsa rationibus aliquorum reverendorum doctorum. Tertio, adducuntur aliquae instantiae contra huiusmodi rationes, et tolluntur. Quarto, ponuntur motiva oppositae opinionis, et respondetur ad ea.

Distinctio XII quaestio 1

[………]

Utrum generatio filii sit prior spiratione Spiritus Sancti? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Secundo, utrum generatio et spiratio differant realiter. Tertio, utrum earum distinctio magis assimiletur distinctioni specificae, vel numerali. Quarto, utrum Spiritus Sanctus possit dici ingenitus.

Quaestio secunda

[29] *

[………]

Utrum Spiritui Sancto conveniat temporalis processio? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaeritur. Secundo, utrum procedere, seu processio sit proprium Spiritui Sancto: vel sit commune sibi et Filio. Tertio, utrum processio temporalis ipsius Spiritus Sancti ponat numerum cum aeterna sua processione. Quarto, utrum in tali temporali processione detur Spiritus Sanctus personaliter, vel dona sua tantum.

Distinctio XV quaestio 1

[………]

Utrum cuilibet divinae personae conveniat mitti? Hic quattuor declarantur. Primo, an missio sit in divinis. Secundo, quid sit huiusmodi missio, puta, utrum sit aliquid essentiale, vel notionale. Tertio, utrum cuilibet divinae personae conveniat missio active. Quarto, utrum cuilibet divinae personae conveniat missio passive.

Distinctio XVI quaestio 1

[………]

Utrum species, in quibus Spiritus Sanctus temporaliter missus apparuit, fuerint imaginariae vel vere reales, seu corporales? In ista quaestione quatuor declarantur. Primo, utrum missio visibilis conveniat alicui divinae personae. Secundo, utrum persona visibiliter missa, secundum quod apparet in corporali specie, sit minor persona, quae mittit eam. Tertio, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Quarto, utrum tales species formentur ministerio angelorum.

Distinctio XVII quaestio 1

[………]

Utrum aliquis existens in caritate possit evidenter cognoscere se esse in caritate? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum possimus cognoscere, quid est caritas. Secundo, utrum possimus cognoscere, an sit in nobis caritas. Tertio, dato, quod in nobis sit caritas: utrum per huiusmodi caritatem possimus exire in actum meritorium aeternae beatitudinis sine speciali motione Spiritus Sancti. Quarto, utrum caritas et gratia sint duo habitus realiter differentes.

Quaestio secunda

[………]

Utrum habitus caritatis augmentum possit suscipere? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum caritas possit augeri. Secundo, de modo augendi, seu suscipiendi magis, et minus tam caritatis, quam ceterarum formarum, quae intenduntur, ac remittuntur. Tertio, utrum caritas augeri possit in infinitum. Quarto, utrum caritas possit minui.

Distinctio XVIII quaestio 1

[………]

Utrum hoc nomen donum in divinis dicatur notionaliter? In hac distinctione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Secundo, utrum soli Spiritui Sancto conveniat hoc nomen donum. Tertio, utrum Spiritus Sanctus sit eo donum, quo Spiritus. Quarto, utrum sit eo donum quo Deus.

Distinctio XIX quaestio 1

[………]

Utrum una persona sit in alia. In ista quaestione declarantur quattuor conclusiones. Prima, quod quamlibet divinam personam esse in qualibet divina persona non potest probari ex divinarum personarum productione. Secunda, quod hoc non potest sufficienter probari ex divina relatione. Tertia, quod hoc non potest probari sufficienter, si ratio tantummodo sumitur ex divinarum personarum essentiali identificatione. Quarta, quod praedicta inexistentia cuiuslibet divinae personae in qualibet sufficienter probari potest ex reali convenientia, et reali differentia, quam habent divinae personae non propter essentiam tantum, nec propter relationem tantum, sed propter essentiam et relationem simul.

Distinctio XX quaestio 1

[………]

Utrum omnipotentia divina perfecte conveniat Filio? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum potentia generativa comprehendatur sub omnipotentia. Secundo, dato, quod sic: utrum alicui possit convenire omnipotentia, cui tamen repugnat generare. Tertio, utrum omnipotentia perfecte conveniat Filio. Quarto, utrum perfecte conveniat Spiritui Sancto.

Distinctio XXI quaestio 1

Utrum haec sit vera, solus Pater est Deus? In hanc quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum unum relativum sit de principali conceptu, seu primario intellectu alterius. Secundo, utrum dictio exclusiva addita uni relativorum excludat aliud. [30] * Tertio, declaratur illud, quod quaeritur. Quarto, utrum haec sit vera, solus Deus est Deus.

Distinctio XXII quaestio 1

[………]

Utrum aliquod nomen ab homine Deo impositum propriae conveniat Deo? In hac distinctione quattuor declarantur. Primo, utrum Deus sit nominabilis. Secundo, utrum Deus sit nominabilis pluribus nominibus. Tertio, utrum aliquod istorum nominum pure et proprie conveniat essentiae divinae secundum se, et non in ordine ad aliquod opus. Quarto, utrum nomina attributalia de Deo dicantur proprie, et secundum distinctas rationes.

Distinctio XXIII quaestio 1

[………]

Utrum hoc nomen persona praedicetur pluraliter in divinis? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum hoc nomen persona sit nomen primae intentionis, vel secundae. Secundo, dato, quod sit nomen primae intentionis, utrum reperiatur in divinis. Tertio, utrum persona in divinis significet substantiam, vel relationem. Quarto, declaratur illud, quod quaeritur.

Distinctio XXIIII quaestione 1

[………]

Utrum in divinis sit verus numerus? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, de ipsa unitate, quae est principium numeri. Secundo, quae sit materia numeri proprie dicti. Tertio, quae sit forma numeri, sive quid dicat numerus quantum ad suum esse formale, puta, utrum numerus secundum suum esse formale sit aliquid extra animam realiter differens a rebus numeratis. Quarto, declaratur illud, quod quaeritur.

Distinctio XXV quaestio 1

[………]

Utrum hoc nomen persona de Deo et creaturis dicatur aequivoce? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, quod hoc nomen persona de Deo et creaturis non dicitur aequivoce. Secundo, quod non dicitur univoce. Tertio, quod dicitur analogice. Quarto, quod huiusmodi analogia magis declinat ad aequivocationem, quam ad univocationem.

Distinctio XXVI quaestio 1

[………]

Utrum personae divinae relationibus distinguantur? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum personae divinae distinguantur absolute. Secundo, utrum distinguantur origine. Tertio, utrum distinguantur divina relatione. Quarto, dato, quod sic: utrum cum tribus suppositis relative distinctis sit dare unum suppositum absolutum.

Distinctio XXVII quaestio 1

[………]

Utrum tot debeamus ponere res esse in divinis, quot ponimus relationes? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quot sint reales relationes in divinis. Secundo, utrum in divinis sint tot vere res quot sunt relationes. Tertio, utrum huiusmodi relationes sint posteriores actibus notionalibus. Quarto utrum verbum dicatur essentialiter vel notionaliter in divinis.

Distinctio XXVIII et XXIX quaestio 1

[………]

Utrum hoc nomen principium per comparationem ad intra debeat admitti in divinis? In hac quaestione duo declarantur. Primo, utrum in divinis sit principium formaliter constitutivum. Secundo, utrum in divinis sit principium originaliter productivum.

Distinctio XXX quaestio 1

[………]

Utrum relation Dei ad creaturam sit prior relatione creaturae ad Deum vel econverso? In ista quaestione quattuor declarantur. Prima, utrum aliqua relatio sit inter Deum et creaturam. Secundo, dato, quod sic, utrum talis relatio sit realis ex parte Dei. Tertio, utrum sit realis ex parte creaturae. Quarto, declaratur illud, quod quaestio quaerit.

Distinctio XXXI quaestio 1

[………]

Utrum aequalitas in divinis sit relatio realis. In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum aequalitas in creaturis sit relatio realis. Secundo, utrum aequalitas in divinis sit relatio realis. Tertio, dato quod non: utrum in divinis aequalitas sit relatio rationis. Quarto, gratia praedictorum declarantur aliqua de relatione identitatis. [31] *

Distinctio XXXII quaestione 1

[………]

Utrum Pater diligat se Spiritu Sancto. In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum Pater et Filius diligant se Spiritu Sancto. Et per hoc patet etiam ad illud, quod quaeritur. Secundo, utrum diligant nos Spiritu Sancto. Tertio, utrum Pater sit sapiens sapientia genita. Quarto, utrum Filius sit sapiens sapientia ingenita.

Distinctio XXXIII quaestio 1

[………]

Utrum proprietas relativa in divinis realiter differat ab essentia? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Secundo, utrum proprietas relativa realiter differat a persona divina. Tertio, utrum proprietates divinae sint in essentia et in personis. Quarto, utrum non obstante, quod proprietates divinae differant ab essentia divina sola ratione, possimus salvare, quod proprietates inter se realiter differant, et personas faciant realiter differre.

Distinctio XXXIIII quaestio 1

[………]

Utrum persona divina differat realiter ab essentia divina? In ista quaestione quattuor probantur conclusiones. Primo, quod in divinis persona ab essentia non differt re absoluta. Secundo, quod non differt re relata. Tertio, quod differunt ratione. Quarto, propter aliqua dicta magistri in ista distinctione 34 ostenditur, quod non obstante predicta omnimoda simplicitate divina, multa tamen transsumptive ex creaturarum similitudine dici possunt de Deo.

Distinctio XXXV quaestio 1

[………]

Utrum primum obiectum divinae cognitionis sit ipsa divina essentia? In ista quaestione declarantur quattuor conclusiones. Prima est, quod Deus primo cognoscit seipsum. Secunda, quod cognoscendo se cognoscit alia a se. Tertia, quod cognoscendo essentiam suam absque omni distinctione intrinseca suae essentiae cognoscit omnia exteriora distincte. Quarta, quod ipsae creaturae a Deo cognitae possunt aliquo modo dici secundaria obiecta cognitionis divinae.

Distinctio XXXVI quaestio 1

[………]

Utrum mali habeant ideam in deo? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum distinctae ideae sint in Deo. Secundo, utrum infinitae ideae sint in Deo. Tertio, utrum malum culpae habeat ideam in Deo. Quarto, dato quod non, videndum est, quomodo Deus cognoscat malum.

Distinctio XXXVII quaestio 1

[………]

Utrum omnis substantia spiritualis sit in loco? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum Deus sit in loco. Secundo, utrum angelus sit in loco. Tertio, utrum anima rationalis sit in loco. Quarto, utrum natura universalis sit in loco.

Distinctio XXXVIII et XXXIX quaestio 1

[………]

Utrum scientia dei sit causa rerum ad extra productarum? In ista quaestione declarantur quattuor. Primo, declaratur illud quod quaeritur. Secundo, utrum Deus cognoscat futura contingentia. Tertio, utrum Deus possit scire infinita. Quarto, utrum Dei providentia se extendat ad omnia.

Distinctio XXXX quaestio 1

[………]

Utrum possibile sit praedestinatum ad salutem finaliter non salvari? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quid sit reprobatio. Secundo, quid sit praedestinatio. Tertio, utrum praedestinatus possit damnari. Quarto, utrum reprobatus possit salvari.

Distinctio XLI quaestio 1

[………]

Utrum reprobatio possit impediri precibus sanctorum? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, inquiritur de causa reprobationis. Secundo, inquiritur de causa praedestinationis. Tertio, utrum praedestinatio iuvari possit precibus sanctorum. Quarto, utrum reprobatio impediri possit precibus sanctorum.

Distinctio XLII et XLIII quaestio 1

[………]

Utrum in Deo sit potentia proprie dicta? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum in Deo sit potentia. Secundo, utrum in Deo sint plures potentiae. Tertio, utrum in Deo sit potentia, sive virtus infinita. Quarto, utrum Deus ad aliqua facienda sic obligetur, quod de necessitate iustitiae teneatur ea facere.

Distinctio XLIIII quaestio 1

[………]

Utrum Deus totum universum potuerit facere melius? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum virtute divina aliqua pars universi possit fieri melior. Secundo, utrum in infinitum procedendo, quacunque creatura data, Deus semper possit facere perfectiorem. Tertio, declaratur illud, quod quaeritur. Quarto, utrum Deus possit facere aliud universum illo universo manente.

Distinctio XLV et XLVI

[………]

Utrum voluntas Dei sit immediata causa creaturarum? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum in divinis sit voluntas. Secundo, declaratur illud, quod quaeritur. Tertio, utrum Deus velit mala fieri. Quarto, utrum bonum fit mala fieri.

Distinctio XLVII et XLVIII quaestio 1

[………]

Utrum si Deus aliquid de novo vellet, quod non voluit ab aeterno, ex hoc realiter mutaretur? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaeritur. Secundo, utrum aliquid existens contra divinam voluntatem possit cadere sub praecepto. Tertio, utrum teneamur nostram voluntatem conformare divinae voluntati. Quarto, in quo debeat esse huiusmodi conformitas.

Finis Tabulae Quaestionum primi Libri [33] *

SEQUUNTUR INSCRIPTIONES DECISIONUM EIUSDEM IN SECUNDUM LIBRUM SENTENTIARUM

UNA CUM TABULA QUAESTIONUM ALIORUM THEOLOGORUM

Distinctio prima quaestio 1

De hac*

[………]

Utrum possit evidenti ratione probari esse unum principium primum? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum sit dare unum primum principium. Secundo, utrum istud principium sit rerum effectivum. Tertio, utrum aliquid possit produci de nihilo. Quarto, utrum hoc possit ostendi evidenti ratione, de quo quaeritur in quaestione.

Quaestio secunda

[………]

Utrum ab isto primo principio non ex necessitate naturae agente, sed libera voluntate potuerit mundus ab aeterno produci? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum mundus ab aeterno fuerit. Secundo, dato quod non: videndum est, utrum ab aeterno esse potuerit. Tertio, utrum Deus per intellectum, et voluntatem libere mundum produxerit. Quarto, utrum Deus sua virtute infinita aliquod infinitum producere possit.

Distinctio II quaestio 1

[………]

Utrum aevum et tempus realiter differant. In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, quid sit aevum. Secundo, quid sit tempus. Tertio, declaratur illud, quod quaeritur. Quarto, utrum sit unum aevum omnium aeviternorum.

Quaestio secunda

[………]

Utrum coelum empyreum sit luminosum? In ista quaestione quattuor sunt videnda. Primo, videndum est de caelo empyreo. Secundo, de caelo cristallino. Tertio, de firmamento, seu de caelo stellato. Quarto, de septem caelis planetarum.

Distinctio III quaestio 1

[………]

Utrum Angeli sint aliquo modo compositi? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum Angelus sit compositus ex materia et forma. Secundo, utrum Angelus sit compositus ex esse et essentia. Tertio, utrum Angelus sit compositus ex genere et differentia. Quarto, utrum in Angelis inveniatur compositio ex substantia et accidente.

Quaestio secunda

[………]

Utrum omnes Angeli sint unius speciei? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum in Angelis sit individuatio. Secundo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Tertio, utrum Angelorum sit certus numerus. Quarto, utrum Angelus intelligat per essentiam suam, vel per species concreatas.

Distinctio IIII et V

[………]

Utrum Angeli fuerint create beati? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaestio quaerit. Secundo, utrum Angeli fuerint creati in gratia. Tertio, utrum Angeli indiguerint gratia ad hoc, quod Deum meritorie diligerent. Quarto, utrum Angeli meruerint suam beatitudinem.

Distinctio sexta, quaestio 1

[………]

Utrum Angelus malus potuerit peccare in primo instanti suae creationis? [34] * In ista quaestione quatuor declarantur. Primo, utrum Angelus possit peccare. Secundo, declaratur illud, quod quaeritur in quaestione. Tertio, utrum daemones post peccatum habeant locum eis determinatum. Quarto, utrum peccatum primi Angeli, ceteris Angelis peccatoribus fuerit occasio peccandi.

Distinctio septima, quaestio 1

[………]

Utrum daemones cognoscant occulta cordium, sive cogitationes mentis humanae? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum daemones possint illabi animae rationali. Secundo, utrum daemones cognoscant nostras cogitationes. Tertio, utrum daemones cognoscant futura. Quarto, utrum divinationibus daemonum sit credendum.

Distinctio octava, quaestio 1

[………]

Utrum Angelus possit causare motum transeuntem in rem exteriorem? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum Angelus possit movere corpus. Secundo, utrum mali Angeli possint movere, sive immutare sensum hominis. Tertio, utrum intellectum. Quarto, utrum affectum.

Distinctio nona, quaestio 1

[………]

Utrum Angeli superiorum ordinum illuminent Angelos inferiorum ordinum? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quomodo Angeli penes ordines et hierarchias distinguantur. Secundo, utrum homines electi ad huiusmodi ordines assumantur. Tertio, declaratur illud quod quaeritur. Quarto, utrum talis illuminatio sit idem, quod Angelorum locutio.

Distinctio X et XI, quaestio 1

[………]

Utrum aliqui Angeli mittantur ad homines existentes in ecclesia militante? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum aliqui Angeli ad homines hic inferius mittantur. Secundo, utrum possint loqui illis, ad quos mittuntur. Tertio, utrum aliqui Angeli sic mittantur, quod ad continuam hominis custodiam deputentur. Quarto, utrum ex tali ministerio, seu custodia praemium Angelorum ministrantium, seu custodientium augeatur.

Distinctio duodecima, quaestio 1

[………]

Utrum in principio creationis mundi informis materia praecesserit duratione omnem formam materialem? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum materia de se dicat aliquem actum. Secundo, illud quod quaeritur. Tertio, utrum in caelo sit materia. Quarto, utrum materia caeli et istorum inferiorum different essentialiter.

Distinctio XIII quaestio 1

[………]

Utrum lumen in medio sit forma realis? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum lux in supercaelestibus et istis inferioribus sit eiusdem rationis. Secundo, utrum lumen causatum a luce tam superiorum, quam inferiorum sit forma realis, vel intentionalis. Tertio, utrum lumen educatur de potentia medii. Quarto, utrum duae formae intentionales solo numero differentes, vel etiam a contrariis obiectis derivatae possint simul esse in eadem parte remedii.

Distinctio XIIII quaestio 1

[………]

Utrum caelum per motum suum sit causa effectuum istorum inferiorum? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum motus caeli sit ipsi caelo naturalis. Secundo, declaratur illud, quod quaeritur. Tertio, utrum habeat influentiam super liberum arbitrium. Quarto, utrum aliquod caelum habeat influentiam realem in haec inferiora non obstante, quod ipsum immobile permaneat.

Distinctio XV quaestio 1

[………]

Utrum res mixtae, de quarum productione tractat Magister in XV distinctione, sint productae de terra et aqua. In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum ad compositionem cuiuslibet rei mixtae concurrant omnia quattuor elementa. Secundo, utrum formae quattuor elementorum in re mixta maneant incorruptae. Tertio, dato quod tales formae non maneant, videndum erit, utrum saltem aliquae realitates talium formarum incorruptae maneant in ipso mixto. Quarto, utrum totum mixtum differat realiter a suis partibus.

Distinctio XVI quaestio 1

[………]

Utrum imago Dei reperiatur in aliqua pura creatura? [35] * In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum in homine reperiatur imago Dei. Secundo, utrum magis in homine, quam in Angelo. Tertio, utrum magis in viro, quam in muliere. Quarto, utrum magis in potentia cognitiva, vel in potentia affectiva.

Distinctio XVII quaestio 1

[………]

Utrum anima intellectiva sit forma substantialis hominis? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum anima intellective sit composita. Secundo, utrum sit una in omnibus hominibus. Tertio, utrum sit forma substantialis hominis. Quarto, utrum creetur a Deo extra corpus, vel in corpore ipsius hominis.

Distinctio XVIII quaestio 1

[………]

Utrum corpus Evae praefuerit potentialiter in costa Adamae? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum productarum rerum entitates secundum aliquam sui realitatem, ante sui productionem praefuerint ab aeterno. Secundo, utrum res productae praefuerint in materia secundum rationes seminales. Tertio, declaratur illud, quod quaeritur. Quarto, utrum de costa Adamae fuerit factum corpus Evae sine additione novae materiae, vel alicuius rei materialis.

Distinctio XIX quaestio 1

[………]

Utrum primus homo ex virtute creationis divinae acceperit esse immortale? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quid sit creatio. Secundo, utrum anima intellectiva producatur per solam creationem. Tertio, utrum agentia secunda cooperentur Deo in aliqua rerum productione. Quarto, utrum primus homo semper immortalis fuisset, dato quod in statu innocentiae in quo Deus eum creavit, stabilis permansisset.

Distinctio XX quaestio 1

[………]

Utrum si homo mansisset in paradiso sine peccato filios genuisset? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud quod quaeritur. Secundo, utrum relatio gignentis ad genitum sit aliquid reale in ipsis rebus creatis. Tertio, utrum in paradiso fuisset naturalis corruptio. Quarto, in qua parte mundi posita sit corporalis paradisus.

Distinctio XXI, XXII et XXIII quaestio 1

[………]

Utrum peccatum primi hominis fuerit irremissibile? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud quod quaeritur. Secundo, de tentatione primi hominis, qua ad peccandum inducebatur. Tertio, utrum primi parentes peccaverint per ignorantiam. Quarto, utrum Deus potuerit facere aliquam rationalem, vel intellectualem creaturam, quae fuisse penitus impeccabilis.

Distinctio XXIIII quaestio 1

[………]

Utrum intellectus agens pertineat ad liberum arbitrium? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, quid sit intellectus agens. Secundo, quid intellectus agens efficiat in phantasmate. Tertio, quid sit liberum arbitrium. Quarto, declaratur illud quod quaestio quaerit.

Distinctio XXV quaestio 1

[………]

Utrum liberum arbitrium possit cogi? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum voluntas, prout est idem quod liberum arbitrium, possit movere seipsam. Secundo, utrum possit per motum suum proprium peccare, nullo existente errore in ratione. Tertio, utrum possit cogi ab aliquo ente creato. Quarto, utrum possit cogi a Deo, seu a bono increato.

Distinctio XXVI et XXVII quaestio 1

[………]

Utrum gratia sit idem, quod virtus? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum gratia sit aliquid creatum existens in anima. Secundo, declaratur illud, quod quaeritur. Tertio, utrum homo non habens gratiam, possit mereri gratiam. Quarto, utrum habens gratiam, possit mereri vitam aeternam.

Distinctio XXVIII et XXIX quaestio 1

[36]*

[………]

Utrum homo existens in peccato mortali sine dono supernaturali possit se ad gratiam sufficienter praeparare? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum homo carens gratia, possit implere omnia divina praecepta. Secundo, declaratur illud quod quaeritur. Tertio, utrum primus homo, antequam peccavit, habuerit gratia gratum facientem. Quarto, utrum bonorum hominum secundum statum praesentem opera sint magis meritoria, et per consequens eorum in futuro sit perfectior gloria, quam fuisset, si homo in statu innocentiae usque ad consecutionem gratiae et gloriae permansisset.

Distinctio XXX et XXXI quaestio 1

[………]

Utrum peccatum originale habeat rationem culpae? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum aliquod peccatum contrahatur per humanam nativitatem et originem. Secundo, declaratur illud, quod quaeritur. Tertio, utrum tale peccatum omnibus hominibus generaliter infundatur. Quarto, utrum tale peccatum subiective respiciat essentiam, vel potentiam animae.

Distinctio XXXII et XXXIII quaestio 1

[………]

Utrum paenae ex originali peccato inflictae sint aequaliter in omnibus hominibus? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur illud, quod quaeritur. Secundo, de aequalitate animarum. Tertio, utrum morienti in solo peccato originali debeatur poena aeterna. Quarto, utrum peccata parentum proximorum transeant in filios.

Distinctio XXXIIII quaestio 1

[………]

Utrum malum causetur a bono? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum malum dicat aliquam naturam positivam. Secundo, declaratur illud quod quaeritur. Tertio, utrum malum culpae possit corrumpere totum bonum. Quarto, utrum possibile sit esse aliquod purum malum.

Distinctio XXXV et XXXVI quaestio 1

[………]

Utrum omne peccatum consistat in aliquo actu positivo? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, declaratur ipsum quaesitum. Secundo, utrum malum culpae corrumpat potentias animae. Tertio, utrum malum sufficienter dividatur in malum culpae et malum poenae. Quarto, utrum malum poenae possit esse sine malo culpae, et e converso.

Distinctio XXXVII quaestio 1

[………]

Utrum actio peccati, inquantum est actio, sit a Deo effective? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum, cum Deus aliquid agit ad extra, actio sua transiens differat a sua actione immanente. Secundo, utrum universaliter loquendo actio sit in agente, vel in patiente. Tertio, declaratur illud, quod quaeritur. Quarto, dato quod Deus sit causa actionis peccati, ut actio est, utrum ex hoc Deus sit causa peccati.

Distinctio XXXVIII quaestio 1

[………]

Utrum voluntas ex sua libertate possit simul plures fines intendere? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum libertas totius regni animae rationalis principaliter habeat esse in ipsa voluntate. Secundo, utrum voluntas unico suo actu libere tendat in finem et in ea quae sunt ad finem. Tertio, utrum bonitas talis actus sumatur principaliter a fine. Quarto, declaratur principale quaesitum.

Distinctio XXXIX quaestio 1

[………]

Utrum peccatum magis proprie dicatur esse in intellectu, vel in voluntate? In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, distinctio potentiarum animae. Secundo, in qua potentia proprie habeat esse peccatum. Tertio, quid sit synderesis. Quarto, quid sit conscientia.

Distinctio XL et XLI quaestio 1

[………]

Utrum aliquis actus sic indifferens, possit esse, quod neque bonus sit, neque malus? In hac quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum aliquis actus simul possit esse bonus et malus. [37]* Secundo, declaratur ipsum quaesitum. Tertio, utrum omnis actus infidelium sit peccatum. Quarto, utrum omne peccatum sit voluntarium.

Distinctio XLII quaestio 1

[………]

Utrum actus interior a voluntate elicitus et actus exterior a voluntate imperatus, puta, concupiscere rem alienam et secundum illam concupiscentiam de facto furari, sint duo peccata, vel unum tantum? In hac distinctione quattuor declarantur. Primo, declaratur ipsum quaesitum. Secundo, utrum conversio et aversio sint duo peccata. Tertio, utrum transeunte actu peccati, remaneat in anima reatus peccati. Quarto, utrum vitia capitalia et quaecunque alia vitia specie distinguantur.

Distinctio XLIII et XLIIII quaestio 1

[………]

Utrum aliquod peccatum sit simpliciter irremissibile. In ista quaestione quattuor declarantur. Primo, utrum sit aliquod peccatum in Spiritum Sanctum. Secundo, utrum huiusmodi peccatum sit irremissibile. Tertio, utrum omnis potentia peccandi sit a Deo. Quarto, utrum omnis potentia dominandi sit a Deo.

Finis Tabulae Quaestionum Secundi Libri

[38]*

news

Site launched in November 2016

News

Desktop Mode

Texts

Texts

news

© 2016 THESIS-ERC